Datura
Boston Manor geeft zijn alternatieve rock op Datura een geconcentreerdere omgeving. Zeven tracks verbinden elektronica en zware gitaren tot een donkere, doorlopende sfeer. Grote zangmelodieën snijden daar doorheen. De korte speelduur houdt ideeën gericht. De plaat voelt ook iets onvolledig, vooral wanneer sfeerpassages ruimte van de songs innemen.
Datura (Dusk) zet de stemming neer met synths en ingehouden zang. De overgang naar Floodlights On The Square geeft de voorbereiding een duidelijke bestemming. Sterke gitaren en een breed refrein komen binnen. Het contrast is direct, maar de donkere achtergrond geeft het bekende rockarrangement eigenheid.
Foxglove brengt een scherpere energiestoot. De zware beweging verandert de druk en voorkomt dat de sfeer te vast wordt. Henry Cox bepaalt veel van het effect. Hij maakt melodie krachtig zonder het onrustige karakter te verlaten.
Passenger gebruikt de elektronische productie bijzonder goed. Bewerkte drums en aanhoudende gitaarklank geven een andere beweging. Een groot refrein houdt contact met de directe songs. Crocus krijgt een harder mechanisch randje. Synths en hoekige klank dragen meer spanning.
Shelter From The Rain verbindt latere songs veel rustiger. Synthklanken en regen passen overtuigend in het album. Een groot instrumentaal deel weegt alleen zwaarder wanneer er maar zeven tracks zijn. De sfeer werkt; de hoeveelheid uitgewerkt songmateriaal is minder royaal.
Inertia laat een sterke laatste indruk achter met een gelaagd, open arrangement. De toenemende intensiteit geeft ontlading voordat het geluid wegvalt. Het einde heeft een doel, al lijkt de grotere verzameling nog naar een volgende fase te reiken.
Datura werkt het best als gericht geheel. Elektronica ondersteunt de gitaren. De sterkste refreinen blijven helder binnen de donkere productie. Meer afzonderlijke hoogtepunten zouden het zelfstandiger maken. Boston Manor maakt wel een boeiende plaat die steeds overtuigend dezelfde wereld oproept.
