The Raven That Refused to Sing (And Other Stories)
De spookverhalen geven The Raven That Refused to Sing een reden om terug te kijken. Mellotron, fluit en uitvoerige instrumentale passages horen bij een vertrouwde progrocktraditie. De sterkste songs gebruiken die taal om herinnering en verlies dichtbij te brengen. De plaat raakt het meest wanneer de precieze muzikanten een kwetsbare melodie dienen.
Luminol begint met de band volop in beweging. Nick Beggs op bas en Marco Minnemann op drums leggen een actieve basis. Daarboven voegen fluit en toetsen andere lijnen toe. De rustige zangpassage maakt het kleiner, voordat de openingsenergie terugkeert. Het arrangement zit vol vaardigheid, maar de terugkerende ideeën geven duidelijk houvast.
Drive Home is directer in zijn gevoel. Een heldere zangmelodie leidt naar een lange gitaarsolo die de bestaande emotie verder uitwerkt. Guthrie Govan kan expressief spelen doordat de melodie eerst een sterke vorm heeft neergezet. De solo voelt als een voortzetting van de stem.
The Holy Drinker en The Watchmaker volgen ingewikkeldere routes. Het eerste bouwt naar een zwaar slot. Het tweede beweegt door fijn akoestisch spel en scherpere instrumentale wisselingen. Beide hebben opvallende passages. Het verhaal is alleen lastiger vast te houden wanneer de muzikanten het uitvoerigst aan het werk gaan. Het spel blijft boeien, maar de verbinding met de vertelling is minder constant helder.
Het afsluitende titelnummer lost dat prachtig op. Piano en stem zetten een eenvoudige emotionele lijn neer. De band vergroot die geleidelijk zonder haar te verbergen. Wilson klinkt hier bijzonder kwetsbaar. Het crescendo doet ertoe omdat het groeit uit een gevoel dat steeds helder bleef. Wanneer de piano terugkeert, blijft dat gevoel hangen.
Dit is een prachtig gespeeld album met veel sfeer. Soms bevatten de instrumentale partijen meer detail dan de verhalen vragen, maar de beste tracks verbinden beide overtuigend. Luminol biedt het plezier van een band in beweging. Het titelnummer laat horen wat er gebeurt wanneer al dat kunnen op één aangrijpende gedachte wordt gericht.
