Dissolution
Dissolution geeft het verdriet van The Pineapple Thief een scherper ritmisch randje. Bruce Soord blijft beheerst zingen, maar de instrumenten onder hem zijn vaak onrustig en nadrukkelijk aanwezig. Door de afstand tussen die kalme stem en het actieve spel zijn de nummers minder gerust dan hun uitnodigende melodieën doen vermoeden.
Not Naming Any Names begint klein en somber met piano. Het duurt kort, maar zet een emotionele schaal neer waar de volgende nummers iets tegenover kunnen stellen. Try as I Might heeft een actiever akoestisch ritme en stevige drums. De naar binnen gekeerde stemming krijgt een duidelijke lichamelijke aandrijving.
Threatening War werkt dat contrast bijzonder goed uit. De rustige opening legt genoeg gevoel bloot om het volle bandgeluid een reden te geven wanneer het verschijnt. De drums van Gavin Harrison en de bas van Jon Sykes vormen een beweeglijke basis. De toegenomen kracht voelt als een andere druk, niet alleen als een harder refrein.
Uncovering Your Tracks is donkerder en meer afgesloten. De bas geeft een sterk eigen karakter. De gitaar biedt een uitweg uit de spanning eromheen. All That You've Got is directer energiek en brengt daarmee een nuttige tempowisseling. De plaat vindt variatie binnen een smal emotioneel gebied zonder de centrale stemming te verlaten.
White Mist beproeft die aanpak het uitvoerigst. Piano en toetsen scheppen een onrustige ruimte. De verschillende instrumentale passages worden geleidelijk dringender. Door de lengte kan de ritmesectie onder de stem een gesprek ontwikkelen, voordat de band krachtig eindigt. De beweging overtuigt genoeg om het nummer binnen de reeks als een bestemming te laten voelen.
Shed a Light sluit af met een kleiner begin en een arrangement dat langzaam breder wordt. Het sprankje hoop werkt doordat het bij de onrust van de plaat blijft horen. Er wordt geen plotselinge emotionele oplossing op de muziek geplakt.
De aandacht voor afstand en beschadigde relaties kan zwaar vallen, maar het spel blijft boeien. Dissolution werkt met duidelijke melodieën, nuttige schaalveranderingen en een ritmesectie die zelfs de ingehouden passages actief maakt. De sterkste nummers vinden spanning zonder de directheid van het gevoel op te offeren.
