The Underfall Yard
The Underfall Yard geeft Big Big Trains progressieve rock veel eigen karakter. Gitaren en toetsen delen arrangementen met fluit, cello en blazers. David Longdons stem geeft warmte aan verhalen over werk, herinnering en verandering. De muziek kijkt terug naar klassieke Britse prog. De beste passages maken die bekende klanken persoonlijk.
Evening Star introduceert de plaat met gelaagde stemmen. Daarna verbreden fluit en blazers het beeld. Nick D'Virgilio's drums en de actieve bas leggen een stevige basis. De details maken indruk. Tegelijk ontstaat een stemming die blijft: doordacht, melodieus en vaak verdrietig gekleurd.
Master James of St George draagt met weinig tekst veel verlies over. Elektrische gitaar voegt expressieve energie toe. Akoestisch spel tegen het einde maakt het slot zachter. Longdon overtuigt steeds. Het gevoel blijft duidelijk zonder iedere regel groots te maken.
Victorian Brickwork toont het sterkst hoe de band groot componeert. Een zacht begin groeit naar een veel actiever arrangement met een memorabel refrein en zorgvuldig geplaatste gitaar. De latere blazers geven ander gewicht. Het einde blijft verbonden met het emotionele doel van de song.
Last Train heeft bijzonder effectief gitaarspel. Winchester Diver gebruikt fluit en een afgemeten sfeer voor nog een verhaal uit Engelands verleden. De songs geven een gevoel van plaats zonder dat ieder arrangement even groot hoeft te worden.
Het titelnummer neemt de ambitieuste route en duurt bijna drieëntwintig minuten. Gastpartijen op gitaar en toetsen bieden veel interessants. De meerstemmige zang is een hoogtepunt. Sommige delen beloven wel een sterkere climax dan ze geven. De geduldige, ingetogen songs blijven soms te comfortabel binnen hun eigen klanken.
Daardoor boeit The Underfall Yard niet overal even sterk. Toch maken expressieve zang, gedetailleerde arrangementen en eigen blazersklanken het inhoudelijk rijk en de moeite waard. Big Big Train geeft genoeg gevoel aan de songs om het historische decor meer dan een mooie achtergrond te laten zijn.
