We Are the Tide
We Are the Tide haalt veel karakter uit het gevoel voor wanneer de hele band moet inzetten. Blind Pilot heeft veel akoestische instrumenten en warme achtergrondstemmen beschikbaar, maar gebruikt zelden alles tegelijk. De melodieën van Israel Nebeker blijven helder centraal staan. De arrangementen vergroten de nummers en bewaren tegelijk de nabijheid van iemand die tegen je praat.
“Half Moon” zet die balans neer met een zachte, memorabele melodie en geleidelijk rijkere klanken. De korte zang zonder begeleiding vlak voor het einde werkt bijzonder goed. De stemmen kunnen veel zonder instrumenten dragen. “Keep You Right” brengt een sneller, galopperend ritme en geeft de eerste helft een welkome oppepper. De directheid werkt doordat het spel ruimte rond de melodie laat, in plaats van haar voortdurend te versieren.
Het titelnummer heeft een levendige shuffle. Pedalsteel en orgel voegen kleur toe zonder over te nemen. “White Apple” laat de harmonieën weer vooropgaan. De band verandert met kleine toevoegingen en weglatingen de omvang van een song. Daardoor klinkt het aandachtig, ook bij een eenvoudige opbouw. Nebeker maakt niet iedere gedachte tot een grote verklaring. Dat past bij de combinatie van genegenheid en onzekerheid.
Het latere middendeel is minder duidelijk afgetekend dan het begin. Verschillende rustige nummers hebben een vergelijkbare stemming en voortgang. Het kan even duren om hun details uit elkaar te houden. De lange afsluiter “New York” geeft weer een duidelijke bestemming. De warmte in het slot overtuigt juist doordat het nummer er geduldig naartoe werkt. We Are the Tide is uitnodigend en zit zorgvuldiger in elkaar dan de ontspannen klank doet vermoeden. Het beste komt uit terughoudendheid: een harmonie op het juiste moment, een ritmewisseling die een melodie nieuw leven geeft of een instrument dat wegvalt zodat een stem de gedachte kan afmaken.
