The Shape Of Fluidity
Dool brengt donkere sfeer en sterke melodie in balans op The Shape Of Fluidity. Zware gitaren, ruime arrangementen en Raven van Dorsts eigen stem geven intensiteit zonder extreem te worden. Doom, gothic rock en prog zijn hoorbaar, maar de songs blijven helder en herkenbaar. Het gevoel weegt evenveel als het volume.
Venus in Flames opent overtuigend. Vanuit terughoudendheid groeit een krachtige band, geholpen door gelaagde zang. Self-Dissect houdt het contrast tussen donker ritme en open gitaren actief. De rustige delen zijn nodig, zodat de zwaarte ergens naar terug kan.
Het titelnummer geeft de melodie ruimte boven vaste beweging. Currents verbindt grotere songs kort en instrumentaal met een onrustige sfeer. Evil in You gaat terug naar een direct zangrefrein. De wisselingen veranderen de stemming zonder losse stijlen achter elkaar te worden.
Hermagorgon toont het bereik sterk. Het zware refrein contrasteert met rustiger spel en laat gitaar en zang elkaar ondersteunen. House of a Thousand Dreams gaat trager en breder. Hymn for a Memory Lost benadrukt verdriet en geleidelijke groei. Beide zorgen voor afwisseling in de sfeer, zodat de plaat niet voortdurend op hetzelfde intensiteitsniveau blijft.
Van Dorsts stemklank vraagt soms gewenning, vooral aan het begin. Dramatische zang past niet altijd even gemakkelijk als de sterkste melodieën. Lange passages steunen soms meer op sfeer dan beweging. Wie steeds riffs wil, vindt de rust misschien te geduldig.
De kwaliteit van de songs weegt zwaarder. De band bewaart samenhang en laat toch gewicht, tempo en gevoel veranderen. Voor wie melodieuze, doordachte zware rock zoekt die durft te vertragen, is dit uitnodigend. Elk onderdeel hoeft niet hetzelfde te raken om een duidelijke identiteit te houden.
