Those Days Are Gone
Op Those Days Are Gone maakt Free Throw energieke, melodieuze emo van onrustige gevoelens. Naast Cory Castro's cleane zang staat een veel rauwere voordracht. Gitaar en drums klinken vaak opgewekter dan de woorden. Dat contrast geeft het debuut zijn karakter. De muziek nodigt uit en blijft rusteloos. De bandenergie draagt ook minder eigen momenten.
Such Luck zet de balans snel neer. De band opent helder en actief, maar de stem voorkomt zorgeloosheid. Two Beers In maakt directer indruk. Een memorabele gitaarfiguur en krachtige voordracht geven een duidelijke identiteit binnen de reeks.
Ook het drumwerk is sterk. Zach Hall is aanwezig genoeg om de zangintensiteit te evenaren. Hij helpt songs vooruit wanneer gitaarideeën minder eigen worden. De bas geeft ook pakkende partijen. Free Throw werkt het best wanneer zulke details een melodie ondersteunen, in plaats van om het middelpunt te strijden.
Pallet Town gebruikt zijn lange vorm goed. Het begint energiek, gaat naar kalmte en verzamelt daarna opnieuw kracht. De song groeit zonder zijn directe emotionele aantrekkingskracht te verliezen. Terugschakelen maakt het volle materiaal effectiever. De band kan meer dan op hetzelfde niveau blijven duwen.
Er zijn ruwe randen. De harde zang kan vermoeien en de productie geeft de grootste gedeelten niet altijd de nodige volheid. Meerdere songs laten ook minder eigen indruk achter dan de hoogtepunten. De consistente stemming maakt onderdelen soms moeilijker uit elkaar te houden.
De afsluiter verbindt nog één keer melodie met rauw gevoel. De stijgende intensiteit levert een bevredigend einde op. Those Days Are Gone is een boeiend debuut met bekende ingrediënten. Overtuigd spel en een duidelijk emotioneel doel houden het samen. De beste momenten maken de wisselvallige makkelijker te accepteren.
