Milliontown
Frost* begint Milliontown met een pianofiguur en laat daarna een instrumentaal nummer de kennismaking verzorgen. Hyperventilate is een gedurfde opening. Het spel moet de persoonlijkheid van de band vestigen voordat een zanger dat kan doen. De heldere toetsen, wisselende accenten en antwoorden van de gitaar maken die persoonlijkheid snel duidelijk.
Het enthousiasme is de aantrekkelijkste eigenschap. Jem Godfreys productie geeft iedere klank een levendige, soms kunstmatige glans. De muzikanten lijken iedere hoek daarvan te willen verkennen. De belangstelling voor complexiteit is groot. Tegelijk begrijpt de band duidelijk dat een melodie na haar eerste verschijning herkenbaar moet blijven.
No Me No You verandert de stemming met een stevigere ritmische aandrijving en confronterendere zang. Die overgang geeft nuttige wrijving na het brede welkom van de instrumentale opening. Snowman is kleiner en ingetogener. Toetsenklanken en een beheerst ritme scheppen een gevoel van verlies dat de stem nauwelijks probeert te verbergen.
The Other Me verandert opnieuw abrupt, met hardere gitaar en een elektronisch karakter. De korte songs geven variatie, al hebben ze niet allemaal de diepte van de twee lange stukken die volgen. De helderste productiekeuzes kunnen een intiem gevoel bovendien op enige afstand presenteren.
Black Light Machine brengt de sterke kanten samen. Het gitaarpatroon aan het begin trekt direct de aandacht en de zangmelodieën geven richting. John Mitchells solo's ontwikkelen het gevoel in plaats van alleen een aangewezen ruimte te vullen. De latere instrumentale beweging voelt als de ontlading van energie die al in de song opgeslagen zat.
Het titelnummer duurt bijna een halfuur zonder van één voortdurende opbouw afhankelijk te zijn. Verschillende delen hebben hun eigen melodische middelpunt. Toetsen en stemmen houden het grotere ontwerp verbonden. Sommige wendingen boeien meer dan andere, maar de ambitie levert meestal muziek met duidelijke beweging op.
Milliontown laat uitgebreide prog enthousiast klinken over haar eigen mogelijkheden. De beste momenten verbinden het plezier van een pakkende melodie met een arrangement dat steeds een andere uitweg vindt. Black Light Machine maakt die belofte het volledigst waar. De rest van het album geeft het een kleurrijk, herkenbaar thuis.
