Foxtrot
Foxtrot verbindt de theatrale en instrumentale kanten van Genesis sterker. Peter Gabriels veranderende stemmen geven karakter. Toetsen, gitaar en ritmesectie zijn meer dan decor voor zijn verhalen. De muziek kan vreemd en veeleisend zijn. De sterkste passages hebben een duidelijke richting.
Watcher of the Skies opent met groot Mellotrongeluid voordat de ritmesectie een vaste puls geeft. Het contrast tussen brede introductie en actieve song werkt. Gabriel is ongewoon aanwezig, maar het spel draagt veel drama. Het album begint imposant zonder alleen op woorden te leunen.
Get 'Em Out By Friday vertelt met verschillende stemmen over verhuurders en verdreven huurders. Scherpe toetsenfiguren en druk ritme ondersteunen de satire. De tekst heeft scherpte. De latere instrumentale beweging is minder gericht dan de opening. Time Table biedt eenvoudiger pianocontrast. Het is prettig, maar minder eigen dan de songs eromheen.
Can-Utility and the Coastliners stopt veel in korte tijd. Een akoestisch begin groeit naar een rijker arrangement. In het midden kunnen instrumenten krachtiger worden. Horizons brengt daarna alles tot Steve Hacketts akoestische gitaar terug. De korte verandering werkt goed voor het langste stuk.
Supper's Ready combineert zeven delen in een brede muzikale reis. Rustige zang en landelijke passages maken plaats voor zwaar spel. Willow Farm onderbreekt bewust komisch. De veranderingen zijn groot, maar genoeg gedeelde vaart houdt verbinding. Het hoekige ritme van Apocalypse in 9/8 maakt de latere opbouw bijzonder krachtig.
De omvang trekt en vraagt tegelijk geduld. Gabriels personages en wisselende arrangementen laten weinig ruimte voor achteloos achtergrondluisteren. Foxtrot verdient de aandacht door krachtig spel en brede ideeën. Een paar korte passages boeien minder. De opening en het lange slot tonen hoe Genesis ambitieuze songs in muziek met echte impact verandert.
