You'll Be Fine
De gitaren op You'll Be Fine zijn vaak geduldiger dan de stem erboven. Hot Mulligan laat kleine, kronkelende melodieën groeien terwijl Nathan ‘Tades’ Sanville de song haast lijkt te willen openscheuren. Dat verschil geeft veel aantrekkingskracht. Het hele arrangement probeert de angst te bevatten.
Equip Sunglasses is de duidelijkste ingang. Het ritme veert stevig en de melodie blijft te volgen als het ruw wordt. Feal Like Crab is rustelozer, maar houdt de delen melodisch verbonden. De techniek dient de songs. Je kunt de gitaardetails opmerken zonder het refrein kwijt te raken.
Bckyrd heeft enkele van de scherpste emotionele regels, al kan Sanvilles aandrang die verdringen. Als bijna alles wanhopig klinkt, worden schaamte, eenzaamheid en boosheid lastiger te onderscheiden. De song is sterk genoeg voor die druk. Elders zou minder extreme zang helpen. De twee stemmen werken het best als gesprek, niet als wedstrijd in gekwetst klinken.
We're Gonna Make It to Kilby! laat het nut van inhouden horen. De gedeelde melodische opleving maakt de partijen duidelijker en de emotie uitnodigender. Digging In veroordeelt seksueel geweld direct. Die ernst laat de bewust onnozele titels bijna als een beschermlaag voelen.
De klanken variëren beperkt en de zangspanning zal luisteraars verdelen. Daarbinnen zit You'll Be Fine vol doordachte opbouw en memorabele wendingen. Zorgvuldig spel maakt ingewikkelde gevoelens toegankelijk, ook wanneer de zanger laat horen hoe moeilijk ze uit te spreken zijn.
