Three Cheers for Sweet Revenge
Gerard Way klinkt alsof iedere song op Three Cheers for Sweet Revenge op een crisis is uitgelopen. Hij hijgt, zingt, schreeuwt en lijkt af en toe te lachen om de omvang van alle ellende. My Chemical Romance zet die onvoorspelbare stem in strak georganiseerde arrangementen. Zo wordt theatraal overdrijven de basis voor verrassend doelmatige rocksongs.
Helena maakt de aanpak duidelijk. De ingetogen opening duurt precies lang genoeg om de inzet van de hele band als een dramatische onderbreking te laten voelen. Het refrein heeft een sterke melodische lijn. Ways voordracht zorgt dat het verdriet meer blijft dan aankleding. De song beweegt snel, maar het gevoel wordt niet afgeraffeld.
I'm Not Okay (I Promise) gebruikt veel eenvoudiger taal. Die directheid werkt doordat de uitvoering klinkt alsof er echt geen uitweg meer is. Het hoekige gitaarritme en nadrukkelijke refrein maken van een simpele bekentenis iets waarop een hele zaal kan antwoorden. Tussen alle uitbundige beelden begrijpt de band de waarde van een heldere uitspraak.
De vreemdere momenten zijn even belangrijk. You Know What They Do to Guys Like Us in Prison combineert een opgewekte beweging met paniek en zwarte humor. Way krijgt ruimte om te acteren zonder de song kwijt te raken. De westernachtige introductie van Hang 'Em High is een korte opmaat naar opnieuw een snelle, onstuimige uitvoering. Zulke toevoegingen geven de plaat karakter zonder de vaart eruit te halen.
Het losjes verbonden wraakverhaal overtuigt minder dan de gevoelens eronder. De gewelddadige beelden stapelen zich soms sneller op dan de personages zich ontwikkelen. Een paar overgangen zijn abrupt. Toch krijgt de agressie in Thank You for the Venom dankzij het gitaarwerk een herkenbare vorm. The Ghost of You bewijst dat de band ook een langzamer, kwetsbaarder nummer kan dragen.
Die combinatie maakt het album overtuigend. De fantasiewereld is buitensporig, maar angst, verlies en de behoefte aan erkenning blijven begrijpelijk. Three Cheers for Sweet Revenge blaast die gevoelens op zonder de bondige songs te verliezen die ze dragen.
