Dot
DOT legt de meeste ambitie in één lange progressieve rockcompositie. Kortere songs veranderen daarna de schaal. Karmakanic brengt sterke zang, actieve bas en gedetailleerde gitaar- en toetsenpartijen samen. Het spel maakt steeds indruk. De composities overtuigen alleen minder naarmate het album zijn rustige einde nadert.
God, the Universe and Everything Else No One Really Cares About, Part I is de belangrijkste trekpleister. Het lange arrangement beweegt door wisselende ritmes, zachte pianopassages en muziek met jazzinvloeden. Terugkerende ideeën geven richting tussen de vele delen. Het koor voegt naast Göran Edman een andere vocale kleur toe.
De instrumentale uitwisselingen hebben veel energie. Gitaar, toetsen en bas krijgen duidelijke rollen. De drums geven de grotere veranderingen gewicht. Sommige overgangen voelen te abrupt, maar meestal heeft het stuk genoeg melodie en beweging om de complexiteit de moeite waard te maken.
Higher Ground gebruikt minder tijd voor een eveneens ingewikkeld arrangement. Het beschouwende karakter geeft de zang ruimte om over te komen. Toetsen en orgel geven vorm aan de veranderingen eromheen. Vooral de verbinding tussen directer gevoel en gedetailleerd spel werkt goed.
Steer by the Stars biedt een helderdere, vrolijkere melodie. De korte vorm en samenzang vormen een nuttig contrast na de twee omvangrijke stukken. Het is toegankelijke rock, al bevat het minder verschillende ideeën dan het voorafgaande materiaal.
Travelling Minds kiest een zachtere stemming. Jonas Reingolds soepele bas is sterk aanwezig tegenover akoestische gitaar en piano. De song zelf maakt minder indruk dan die instrumentale omgeving. Part II van de hoofdcompositie keert daarna terug naar een meer beschouwende klank. Het legt een verbinding met de eerdere muziek, maar voegt geen even overtuigende slotuitspraak toe.
Warme productie en zorgvuldig spel geven DOT een goede basis. De eerste twee grote stukken tonen hoe goed Karmakanic ambitieuze arrangementen aankan zonder melodie te verliezen. De kleinere songs en het ingetogen einde maken de volledige plaat minder constant. Er zit een sterk album in, maar de beste ideeën zijn op enkele plekken geconcentreerd in plaats van gelijkmatig over het programma verdeeld.
