Wildlife
La Dispute geeft zijn rusteloze posthardcore op Wildlife een sterk verhalend middelpunt. Jordan Dreyer schakelt tussen gesproken voordracht en een gespannen schreeuw. Zijn verhalen verbinden eigen twijfels met het leed van anderen. De band klinkt vooral hecht, niet alsof de afzonderlijke muzikanten willen opvallen. Dat maakt de plaat krachtig, maar de details en intensiteit vragen volgehouden aandacht.
A Departure zet de onrust neer voordat Harder Harmonies meer energie loslaat. De gitaren worden gejaagder en de drums duwen harder. Toch blijven de veranderingen bij de stem horen. Het spel vormt Dreyers woorden, in plaats van alleen harder te worden zodra hij dat doet.
St. Paul Missionary Baptist Church Blues toont de afgemeten kant. Gitaarpartijen groeien geleidelijk en geven de sfeer tijd voordat het vollere spel komt. De groove daaronder houdt de song samen. Zo vindt de band veel expressie in een hecht arrangement, zonder ingewikkeld spel als belangrijkste attractie te gebruiken.
King Park laat die beheersing het duidelijkst horen. De spanning in het verhaal stijgt met muziek die steeds terugtrekt en kracht verzamelt. Tegen het einde voelen zang en instrumenten onafscheidelijk. De lange song heeft een duidelijke reden voor de lengte. Het arrangement maakt de veranderende druk van het verhaal goed te volgen.
De korte verbindingsstukken zijn wisselender. Sommige geven noodzakelijk inzicht in de onzekerheid van de verteller. Andere vertrouwen te sterk op de voordracht. A Broken Jar werkt bijzonder goed en groeit van een eenzame akoestische partij naar een onrustiger slot. Elders laat de nadruk op woorden de muziek minder te bieden wanneer de aandacht van het verhaal afdwaalt.
Dat is de voornaamste afweging bij Wildlife. Het album is veeleisend en de aanhoudende emotionele druk kan voor terloops luisteren te veel zijn. De zorg in de arrangementen voorkomt wel dat het een verzameling toespraken over zware gitaren wordt. La Dispute geeft de verhalen beweging, contrast en een sterke muzikale identiteit. De beste passages maken deze ambitieuze, verontrustende plaat opvallend gericht.
