A Lesson in Romantics
A Lesson in Romantics steunt op twee stemmen die bekende gevoelens dringend laten klinken. Derek Sanders en Jason Lancaster bewegen rond elkaar met genoeg contrast om Mayday Parades debuut iets eigens te geven, buiten de gebruikelijke poppunkstructuren. De songs gaan over liefde, afscheid en gekrenkte trots. Door de zang voelt elk groot refrein toch als een gebeurtenis.
Jamie All Over is de ideale opening. De ontsnappingsdroom heeft een opgewekte melodie en een gevoel van mogelijkheden waar de ongelukkigere songs tegenover kunnen staan. De zangwisselingen houden het enthousiasme vast zonder de uitvoering vol te maken. Jersey heeft nog een sterke melodische ingang. Een late opleving maakt het goede refrein nog groter. Het zijn zorgvuldig gemaakte popsongs met rusteloze gitaren eromheen.
Black Cat brengt met een levendige gitaarfiguur een ander soort beweging. Dat detail geeft de band buiten de zangmelodieën ook ritmisch karakter. Miserable at Best legt de nadruk op de zangers. De piano laat het liefdesverdriet onbeschut staan. De lengte en emotionele aandrang vragen veel. Het contrast tussen de twee stemmen voorkomt dat het één lange klacht wordt.
De teksten hebben zwakke kanten. Romantische frustratie kan lelijk worden, vooral wanneer dreigen of beschuldigen als bewijs van een sterk gevoel dient. Verschillende regels kiezen het bekendste beeld in plaats van een preciezere beschrijving. Walk on Water or Drown heeft ook minder melodische eigenheid dan de omliggende songs. De ruimhartigheid zit duidelijker in de uitvoeringen dan in elke houding die de tekst uitdraagt.
Het constante melodische niveau houdt de plaat boeiend. Refreinen hebben een duidelijk doel en de twee stemmen geven ze kracht én kwetsbaarheid. A Lesson in Romantics heeft geen ongewone structuur nodig om zijn beste momenten te laten blijven hangen. Alleen Jamie All Over laat al horen hoeveel gevoel een goed gebouwde song kan dragen.
