What It Means to Fall Apart
Op What It Means to Fall Apart werkt Mayday Parade binnen een vertrouwde combinatie van heldere poprock, emo en kwetsbare ballads. Derek Sanders' zang maakt de emoties direct invoelbaar. Verschillende arrangementen geven de emoties een andere omgeving. Vooral wanneer zulke kleine keuzes meer toevoegen dan de gebruikelijke nostalgie, werkt de plaat goed.
Kids of Summer opent uitnodigend. Het directe gitaargeluid en de pakkende zang leveren de nodige energie. Golden Days heeft een vergelijkbare helderheid. Het contrast met het moeilijkere onderwerp maakt de emotionele richting soms alleen minder duidelijk.
Think of You kiest een zachte aanpak. Akoestische gitaar en fluiten geven een beschouwende sfeer. Het vormt een goede afwisseling met de volle uitvoeringen. If My Ghosts Don't Play, I Don't Play beweegt naar een andere alternatieve rockomgeving en houdt de melodieuze aantrekkingskracht vast.
Heaven biedt een belangrijke verandering. Een herhaald zangidee en elektronische details maken het tot een onrustig tussenspel. Kleine verschillen in de voordracht geven de passage gewicht. De overgang naar Angels Die Too versterkt die moeilijke stemming.
Ook Bad At Love gebruikt het contrast goed. Piano en stem maken plaats voor de volle band. De wisselende aanwezigheid van percussie helpt het arrangement door de emotionele spanning bewegen.
One For the Rocks and One For the Scary is minder gelijkmatig. De onderdelen tonen de wil om de veilige route te verlaten. Ze sluiten alleen niet zo soepel op elkaar aan als mogelijk zou zijn. Elders worden de rustige songs te voorspelbaar. Zoete zang maakt het sentiment soms minder overtuigend.
De plaat heeft genoeg sterke melodieën en doordachte details om prettig te blijven. De zwakke stukken hangen te veel af van een geluid dat de band al goed kent. What It Means to Fall Apart is een degelijke plaat met waardevolle sfeerwisselingen. Het wordt alleen geen voortdurend frisse uitwerking van Mayday Parades kwaliteiten.
