Made by These Moments
Made by These Moments zet de krachtige zang van The Red Clay Strays in een voller southernrockgeluid. Gitaren zijn druk en luid, maar Brandon Coleman raakt zijn plaats zelden kwijt. Hij kan binnen één uitvoering krachtig of kwetsbaar klinken. Die flexibiliteit geeft een sterk middelpunt tussen rusteloze rock en beschouwend materiaal.
Disaster en Wasting Time geven het begin veel vaart. Het zware spel wordt niet ingehouden. Zelfverzekerde uitvoeringen maken de plaat direct. Het effect ontstaat uit reageren op elkaar. De stem leidt zonder gitaar en drums tot begeleiding terug te brengen.
Wanna Be Loved laat zoekender zang horen. Colemans hoge, trillende voordracht maakt onzekerheid geloofwaardig. Het geeft een andere druk dan de luide songs. Op een plaat over twijfel, eenzaamheid en redenen om door te gaan is zijn vermogen om zacht de aandacht vast te houden belangrijk.
Ramblin' haalt de gitaren terug naar voren. Partijen concurreren en verbinden rond een levendig ritme. Die beheerste wanorde geeft karakter. De energie is prettig, maar het schrijfwerk voelt lichter dan eromheen. Riff en bandenthousiasme doen meer dan het onderliggende idee.
Drowning verandert het ritme met een lichte ska-invloed. Devil In My Ear kiest trager en nadrukkelijker blues. Het contrast opent het middendeel. I'm Still Fine houdt berusting en vastberadenheid dicht bijeen. Het beschouwende gedeelte valt zo niet terug op één eenvoudig gevoel.
On My Knees keert krachtig en met gospelkarakter terug. God Does sluit de zoektocht naar geruststelling af met een nadrukkelijke geloofsuiting. Spiritualiteit staat centraal in de teksten. Het spel geeft muzikaal doel in plaats van alles op de woorden te laten rusten.
De veranderingen werken zonder altijd te verrassen. Bekende rootsklanken blijven herkenbaar en sommige ideeën konden verder uitgewerkt. Toch balanceert Made by These Moments sterke zang overtuigend met betrokken bandspel. De beste songs geven kracht en kwetsbaarheid evenveel ruimte. Beide worden er aannemelijk door.
