From Silence to Somewhere
From Silence to Somewhere verdedigt oude progklanken in een moderne opname overtuigend. Wobbler gebruikt vintage toetsen, actieve bas en gedetailleerde gitaar in vier stukken, waarvan drie lang. De Noorse band houdt duidelijk van de jaren zeventig. Energie en richting maken er meer van dan imitatie.
Het titelnummer neemt de meeste ruimte. Drukke drums en gitaar- en toetslagen zetten een actieve opening neer. Daarna komen rustige en urgente passages. De bas blijft in alle passages gemakkelijk te volgen en geeft beweging onder het veranderende muzikale oppervlak. De lengte vraagt aandacht, maar onderdelen lijken meestal verbonden en niet alleen voor omvang toegevoegd.
Rendered in Shades of Green pauzeert kort. Een herhaalde pianomelodie verzamelt klank en komt daarna terug tot rust. Het beheerste einde telt net zo zwaar als opbouw en geeft ademruimte tussen de grote stukken.
Fermented Hours keert met zware gitaar en krachtig ritme terug. Tempowisselingen, rollende bas en speelse toetsen houden beweging. Gesproken Italiaans verrast, maar de song blijft bij zijn terugkerende sterke materiaal. Instrumentaal detail heeft een duidelijke ritmische basis.
Foxlight begint zachter met akoestische gitaar, fluit en toetsen voordat de hele band gewicht geeft. Later keert het terug naar rust en bouwt opnieuw. Andreas Prestmo past bij het dromerige materiaal. Minder zekere zang haalt soms de instrumentale overtuiging niet.
De productie is sterk. Drums wegen, lage instrumenten blijven apart hoorbaar en toetslagen verschillen. De vertrouwde referentiepunten beperken nog steeds de verrassing voor luisteraars die willen dat progressieve muziek zich verder van haar eigen verleden verwijdert. Wobbler maakt de referenties wel nuttig. Het is veeleisend zonder doelloosheid, met genoeg melodie en vaart voor belonende lange vormen.
