Father
In deze ontroerende pianoballad maken KERRY en Arminia heel voelbaar hoe het is als je vader buiten beeld blijft en ook weinig behoefte lijkt te hebben om daar iets aan te veranderen. Door de tekst krijg ik sterk de indruk dat beide zangers uit eigen ervaring putten. Dat geeft Father nog meer gewicht.
Het nummer rust op prachtige, rustige pianopartijen en fraaie zang van zowel KERRY als Arminia. Soms zakken de stemmen naar mijn smaak wat te ver weg in de mix, waardoor de tekst lastiger te verstaan is. Waarschijnlijk is dat een bewuste keuze. Het geeft de piano een nadrukkelijke hoofdrol, wat juist goed kan werken voor luisteraars die van ballads houden.
Als geheel is de productie uitstekend. De galm op de piano geeft de opname een mooie ruimtelijke diepte. Wanneer de drums erbij komen, krijgt het nummer precies de voorwaartse beweging die het middendeel nodig heeft. En de zang is zo goed als je inmiddels van KERRY mag verwachten.
Father is daarmee een bijzonder verzorgde productie die het luisteren zonder meer waard is.
