A Snow Capped Romance
Op A Snow Capped Romance krijgt de zware muziek van 36 Crazyfists een sterker melodieus middelpunt. Brock Lindows stem blijft herkenbaar tussen ruwe screams en opener zang. Gitaren en drums hebben nog veel kracht. De songs bieden daarnaast meer ruimte aan intensiteitswisselingen. Dat geeft de plaat een eigen karakter binnen de vertrouwde metalcore.
At the End of August opent meteen zwaar. Krachtige riffs en dringende zang komen direct aan. Binnen die aanval wordt de melodie steeds duidelijker. The Heart and the Shape houdt de ritmische druk vast en voorkomt dat de plaat te snel gas terugneemt.
Bloodwork toont de bredere aanpak het helderst. De zangmelodie geeft het refrein een duidelijk hoogtepunt. De zware begeleiding maakt dat moment groter. Ook wanneer de uitvoering krachtiger wordt, blijft de melodie belangrijk.
Kenai is een ander hoogtepunt. De stevige basopening en steeds krachtigere zang geven het nummer gewicht en een melodie die blijft hangen. Skin and Atmosphere biedt de gitaren en stem daarna meer ruimte voor ontwikkeling. De intensiteitswisselingen houden het interessant.
Ook in de tweede helft zitten goede uitstapjes. With Nothing Underneath gaat van thrashkracht naar een langzamere begeleiding. Installing the Catheter introduceert een minder gebruikelijke gesproken passage en bouwt daarna naar een zwaar einde. De arrangementen worden zo meer dan een eenvoudige afwisseling van screams en refreinen.
De balans is niet perfect. Song for the Fisherman onderbreekt de vaart. Sommige gangbare melodieuze keuzes hebben minder eigenheid dan het sterkste materiaal. Lindows ongewone voordracht blijft ook een kwestie van smaak, vooral wanneer een song sterk op zijn stem leunt.
Toch brengt A Snow Capped Romance zwaar spel en heldere songs overtuigend samen. De sterkste refreinen maken het gemakkelijk om terug te keren. De wisselende arrangementen voorkomen dat de plaat te voorspelbaar wordt. De eigen persoonlijkheid blijft hoorbaar, ook wanneer de invloeden duidelijk zijn.
