All Rights Removed
Airbag geeft de sfeervolle rock op All Rights Removed volop tijd om zich te ontwikkelen. Op dit tweede album kiest de Noorse band voor lange gitaarlijnen, ingehouden zang en ondersteunende toetsen. Voortdurende wendingen of technisch vertoon staan niet centraal. De invloed van Pink Floyd is overduidelijk, maar de zorg en beheersing in de songs maken het bekende geluid uitnodigend. De vraag is vooral hoeveel tijd je in die stemming wilt doorbrengen.
Het titelnummer bouwt geduldig op naar de grote gitaarmomenten. Door de lengte kan het arrangement eerst een omgeving neerzetten voordat het leadspel meer ruimte krijgt. Never Coming Home profiteert van dezelfde aanpak. De opbouw doet ertoe, omdat de gitaar ergens uit kan groeien in plaats van als een losse solo te verschijnen.
The Bridge houdt het somber en melodieus. Het afgemeten spel, de stem en de toetsen laten de trage beweging samenhangen. Airbag haast zich niet om elke stilte op te vullen. Die ruimte geeft de songs een duidelijke sfeer. Wie een krachtigere vorm van progrock verwacht, zal het misschien te ingehouden vinden.
Light Them All Up biedt een kortere instrumentale afwisseling. De zwaardere, onrustige omgeving schept spanning zonder de lengte van de omringende stukken nodig te hebben. Zo laat de band horen dat ook een compact arrangement een stemming kan neerzetten.
Homesick I-III is het omvangrijkste slotstuk. De drie verbonden delen laten veel werk aan de instrumenten over. Toetsen maken een brede ruimte rond Bjørn Riis' leadgitaar. Het spel kan zich ontwikkelen zonder de melodische lijn te verliezen. Hier komen de sterke punten het duidelijkst samen: geduldige beweging, sfeer en expressieve gitaar werken aan hetzelfde resultaat.
De band probeert zijn voorbeelden nauwelijks te verbergen. Door het trage tempo en de vertrouwde gitaarkleuren voelen sommige passages eerder als een prettige terugkeer dan als een nieuwe ontdekking. Toch is All Rights Removed zorgvuldig geschreven en uitgevoerd, met genoeg detail om de grote vormen te dragen. Een aantrekkelijke plaat voor wie een volgehouden stemming en een goed gevormde gitaarmelodie belangrijker vindt dan voortdurende verrassing.
