Beyond the Reach of the Sun
Op Beyond the Reach of the Sun geeft Anciients ambitieuze metal een sterke melodieuze basis. Zware riffs, vloeiende gitaarlijnen en rustigere details wisselen elkaar af. Kenny Cooks heldere zang en grunts bieden veel ruimte voor expressie. Alles wordt zorgvuldig gespeeld, maar vooral de muzikale ideeën maken indruk. Hoe moeilijk de partijen zijn, wordt op de beste momenten bijzaak.
Forbidden Sanctuary neemt de tijd om spanning op te bouwen voordat de zware instrumenten het overnemen. De heldere zangmelodieën geven het lange nummer houvast. Meerstemmige gitaren en vrijere passages leiden naar een veel feller slot. Het is een uitgebreide opener die meteen verschillende kanten van de plaat laat horen.
Despoiled komt directer binnen. De riffs blijven goed in beweging en de zang geeft de zware aanval een pakkende melodie mee. Later zorgt een galopperend ritme voor extra energie. De band weet hier veel details in een bondiger vorm te stoppen, met behoud van het progressieve karakter.
Is It Your God heeft een treuriger sfeer. Cooks heldere stem werkt hier bijzonder goed. Toetsen geven extra kleur aan het gitaarwerk, terwijl de verdere uitwerking de emotie laat groeien. Het is een van de sterkste combinaties van beschouwende melodieën en zware muziek op de plaat.
De gitaren blijven over de hele plaat de grootste aantrekkingskracht. Cook en Brock MacInnes verbinden melodieuze lijnen, harmonieën en zware patronen zonder dat iedere passage een wedstrijd in virtuositeit wordt. Beyond Our Minds en The Torch geven het latere deel extra kracht. Vooral dat laatste nummer haalt veel uit een technische, zware aanpak.
Niet alle songs houden dat niveau vast. Bij sommige blijft na de sterkste passages minder hangen. Candescence en het lange In the Absence of Wisdom spreken minder direct aan dan het sterkere materiaal. Wat scherper schrappen zou de beste ideeën meer laten opvallen.
Toch is Beyond the Reach of the Sun een overtuigende progressievemetalplaat. De gedreven zang, melodieuze gitaren en sterke zware passages maken het ook buiten het technische spel interessant. De vertrouwde structuren staan een echte doorbraak naar iets nieuws in de weg, maar de beste songs laten een band horen die zijn geluid goed beheerst.
