What to Do When You Are Dead
What to Do When You Are Dead geeft de melodieuze rock van Armor for Sleep een donkerder karakter. Een verteller kijkt vanuit het hiernamaals terug op zijn leven, maar de plaat leunt niet volledig op dat idee. Heldere refreinen, stevige gitaren en Ben Jorgensens onrustige zang laten het beste materiaal ook op zichzelf werken.
Car Underwater begint ingetogen en ongemakkelijk voordat een veel groter refrein volgt. Dat contrast maakt de melodie meteen aantrekkelijk. The Truth About Heaven houdt de vaart erin, met gitaren die rond een heldere zanglijn samenwerken. Het levert een sterk begin op.
Remember to Feel Real houdt de druk hoger. De directere aanpak zorgt voor afwisseling na de overgangen in de eerste twee songs. Ook Awkward Last Words profiteert van het samenspel. Een sterke gitaarintroductie en krachtige drums ondersteunen zang die urgent blijft zonder de melodie te verliezen.
Stay on the Ground volgt een vertrouwder patroon. Een herhaalde regel bouwt spanning richting het refrein, terwijl de drums de zwaardere passages gewicht geven. Het laat zowel de aantrekkingskracht als de beperkingen van deze aanpak horen.
The More You Talk the Less I Hear klinkt onrustiger. Geluidseffecten en intensere zang verstoren het gladdere oppervlak. Het suggereert dat de band de arrangementen elders verder had kunnen uitwerken. Basement Ghost Singing kiest een andere route en gebruikt de gitaren om een onheilspellende sfeer rond de stem vast te houden.
Over het hele album is herhaling de grootste zwakte. Verschillende songs gebruiken vergelijkbare gitaarpatronen, ritmes en volumewisselingen. Het hiernamaalthema voegt soms vooral ernst toe in plaats van afwisseling. Wie niet wordt overtuigd door de emotionele zang, kan de plaat overdreven vinden.
The End of a Fraud sluit passend donker af. What to Do When You Are Dead werkt het best als sfeer en melodie elkaar steunen en het concept niet alle betekenis hoeft te leveren. De openingssongs en enkele geslaagde zware momenten vinden die balans vaak genoeg om de vertrouwder klinkende passages te compenseren.
