Great White Whale
Great White Whale verbindt melodieuze posthardcore met een steviger rockgeluid. Secret and Whisper bouwt songs rond hoge zang, heldere gitaren en genoeg gewicht om de refreinen kracht te geven. De aanpak is bekend, maar de band voert hem doelgericht uit. Het beste materiaal heeft directe energie en komt daarmee verder dan alleen het volgen van genregewoonten.
Charles Furneys stem valt het meest op. Zijn bereik geeft de songs drama. De relatief beheerste arrangementen voorkomen dat voortdurend instrumentaal vertoon hem omringt. Die balans werkt, al roept zijn zangstijl meteen andere melodieuze posthardcorebands op.
Xoxoxo is een van de duidelijkste successen. Een snel gitaarpatroon en zwaar spel bieden de grote zanglijnen een sterke omgeving. Spider Besider houdt de vaart erin met meer melodisch contrast en een bijzonder geslaagd refrein. Hier klinkt de band het gerichtst. Zang en instrumenten werken naar dezelfde directe uitwerking toe.
Attacker geeft de plaat een scherpere metalkant. Riffs en zware ritmewisselingen maken de song harder dan het melodieuzere materiaal. Ook You Are Familiar profiteert van een stevigere rockbasis. Opnieuw krijgt een vertrouwde aanpak genoeg leven.
Het rustige materiaal is wisselvalliger. Werewolves beweegt van piano naar een elektronische omgeving en zorgt voor afwisseling. De terughoudendheid biedt iets anders, maar het geprogrammeerde ritme en de zachtere zang hebben niet de directe kracht van de beste gitaarsongs. Het afsluitende titelnummer ontwikkelt zich langzamer op een overtuigender manier, van rust naar een groter einde.
Over het hele album zijn er te weinig onderscheidende ideeën. Sommige arrangementen grijpen terug op bekende zware gedeelten en niet iedere melodie blijft zo goed hangen als de beste refreinen. Toch bevat Great White Whale genoeg sterke zang en doelgericht spel om de plaat de moeite waard te maken. Het is een wisselvallige maar boeiende plaat waarvan de directste momenten de duidelijkste indruk achterlaten.
