No Control
Change of Ideas heeft minder dan een minuut nodig om veel van No Control uit te leggen. Snelle gitaren, scherpe drums en Greg Graffins heldere melodie dragen woorden zonder makkelijke antwoorden. Bad Religion maakt de korte vorm compleet. Vijftien songs houden die discipline vol zonder onaf werk te suggereren.
Big Bang en het titelnummer maken snelheid tot spanning, niet tot vervanging voor schrijven. Twee gitaren sluiten strak aan. Kleine figuren geven de songs een herkenbare omtrek. Graffins stem houdt het midden en harmonieën bieden duidelijke aankomsten. Niet elke partij hoeft het hardst te zijn om kracht te maken.
Automatic Man laat een ingewikkelde melodielijn op dit tempo natuurlijk voelen. I Want to Conquer the World geeft een breder refrein en spanning tussen grote ambitie en scepsis in de woorden. Je kunt de song al waarderen voordat alle tegenstrijdigheden duidelijk zijn. Dat houdt langer stand dan een reeks simpele aanwijzingen.
De methode heeft grenzen. Verschillende songs gebruiken verwante ritmes en gitaarvormen. Hun eigenheid is eerst moeilijk te scheiden. Je moet een zangwending of kort accent binnen een heel consequente aanval herkennen. You heeft een van de sterkste melodieën. De ruimere beweging van Sanity laat de reeks ademen.
No Control overtuigt doordat weinig beweging wordt verspild. Bas en drums houden arrangementen stevig, gitaren bijten en zang geeft ideeën een onthoudbare vorm. Bad Religion hoeft het denken niet te vereenvoudigen om direct te schrijven. Heldere melodieën en snel spel maken vragen urgenter. Er blijft veel om over na te denken als de plaat al afgelopen is.
