Welcome to the Neighbourhood
Welcome to the Neighbourhood brengt Boston Manor naar donkerdere rock. Synths staan naast de gitaren. Henry Cox wisselt een luchtige melodieuze stem met rauwere zang af. De plaat heeft een sterke sfeer en meerdere grote hooks. De grootste uitdaging is om iedere song even overtuigend te maken als de wereld eromheen.
Het titelnummer bouwt dat decor met een langzame, ongemakkelijke introductie. De elektronica creëert beter spanning dan dat ze meteen een melodie geeft. Flowers in Your Dustbin duwt steviger vooruit. Een lage, strak vastgehouden riff leidt naar een toegankelijker refrein. Halo volgt met opnieuw een duidelijk melodisch hoogtepunt.
Die vroege songs tonen hoe goed Boston Manor gewicht en toegankelijkheid kan combineren. Cox heeft genoeg bereik om van een rustige lijn naar een krachtig refrein te gaan zonder het songkarakter te verliezen. Tunnel Vision gebruikt die flexibiliteit goed. Digital Ghost begint zachter voordat het een groter geluid opzoekt. Zo komt het album verder dan een rechtlijnige reeks poppunksongs.
Ook het latere gedeelte vindt goede contrasten. Het korte instrumentale FY1 creëert een elektronische pauze voordat Stick Up de vaart herstelt. De gelaagde zang en zelfverzekerde hook geven welkome energie. The Day That I Ruined Your Life neemt aan het einde een andere route. Akoestische terughoudendheid opent de song. Kwetsbaardere zang sluit de plaat af.
Niet iedere verbreding werkt zo goed. De gladde, synthrijke productie haalt soms kracht uit de gitaren. Een paar refreinen spelen veiliger dan de sfeer doet vermoeden. Hate You en England's Dreaming hebben meer energie dan de mix altijd doorlaat. De plaat heeft een duidelijke gezamenlijke identiteit, maar niet iedere afzonderlijke song is even sterk.
Toch is de koerswijziging waardevol. Boston Manor houdt zijn gevoel voor een hook vast. Schaduw en elektronische details geven voldoende ander karakter. Welcome to the Neighbourhood is wisselvallige maar boeiende alternatieve rock. Wanneer de songs bij de sfeer aansluiten, passen de directe melodieuze instincten natuurlijk in die minder comfortabele omgeving.
