Fever
Zeven nummers, iets meer dan 22 minuten. Against the Current vraagt duidelijk niet om je hele middag, en fever wordt daar beter van. Na het meer op pop gerichte Past Lives zet de band de gitaren weer vooraan, met behoud van grote, heldere refreinen. Dat is een verstandige combinatie. Een stevige riff kan prima samengaan met een melodie die je onthoudt.
that won't save us begint doelgericht. De gitaren hebben gewicht, de drums blijven aanduwen en Chrissy Costanza klinkt volledig betrokken. Ze is een sterke zangeres zonder van elke regel een demonstratie te maken. Het refrein is al groot genoeg. weapon heeft nog meer vaart en laat misschien het duidelijkst horen waarom deze EP werkt: directe, energieke rock met een bijzonder goede popsong eronder.
again&again, met guardin, geeft de coupletten iets meer ruimte. Zijn bijdrage verandert de toon zonder een ongemakkelijk gastoptreden te worden. Dat telt op zo'n korte plaat, waar weinig plek is voor iets wat niet past. jump is opnieuw een directe energie-uitbarsting. Inmiddels heeft de band zijn bedoeling duidelijk gemaakt.
Het rustigere shatter vormt een nuttige onderbreking, al is de herhaalde melodie minder sterk dan die van de openingssongs. Het is aangenaam genoeg, maar de EP verliest hier wat vaart. burn it down pakt die weer op met levendige drums en een opgewektere klank. De spanning neemt af, en die verandering is welkom.
Dan is er lullaby, dat de tijd neemt voordat het uitkomt bij een veel groter refrein. De titel is enigszins misleidend. Niemand lijkt er bijzonder op gebrand om je in slaap te helpen.
De productie is overal heel verzorgd. Wat meer ruwheid had de zware momenten scherper kunnen maken. Toch klinkt de band betrokken, komen de songs snel ter zake en geeft Costanza ook het eenvoudigere materiaal karakter. fever hoeft geen grote heruitvinding te zijn. Als compacte verzameling aanstekelijke gitaarliedjes doet deze EP zijn werk bijzonder goed.
