Colter Wall
Colter Walls lage stem geeft het naar hemzelf vernoemde album al een sterke identiteit voordat de arrangementen veel hoeven te doen. Ruw en zwaar kan die stem een eenvoudige regel doorleefd laten klinken. De muziek houdt die kwaliteit bloot. Meestal staat de akoestische gitaar dicht bij de zang en worden andere instrumenten spaarzaam toegevoegd. Het klinkt opvallend, maar de verhalen moeten dat gewicht wel rechtvaardigen.
Thirteen Silver Dollars doet dat met een klein, onvolledig tafereel. Er wordt een man in de sneeuw van Saskatchewan aangetroffen. Wall geeft genoeg details om een leven te suggereren zonder alles uit te leggen. Het herhaalde refrein is levendig en direct. Een melodie die blijft hangen en een situatie die niet wordt opgelost, vormen samen een sterke kennismaking.
Kate McCannon gaat veel donkerder te werk. Het verhaal over een relatie en een moord bouwt naar de laatste daad met een kracht die evenzeer uit de voordracht als uit de gebeurtenissen komt. De kale begeleiding laat weinig afstand tussen luisteraar en verteller. Het verontrust doordat Wall zich volledig aan het verhaal overgeeft zonder het te hoeven versieren.
Fraulein biedt een welkom contrast. Tyler Childers' hogere samenzang geeft Walls basstem een andere kleur om tegenover te staan. Het duet is daardoor een van de meest uitnodigende uitvoeringen. Bald Butte keert terug naar gedetailleerde vertelling. Steelgitaar en drums geven het verhaal over diefstal en wraak meer tastbare kracht. Zulke veranderingen tonen hoeveel bescheiden toevoegingen kunnen doen.
Het beperkte geluid veroorzaakt ook de grootste zwakte. De duisternis stapelt zich op en het oude taalgebruik en de vertrouwde folkonderwerpen houden sommige songs op afstand van het heden. Producer Dave Cobb blijft grotendeels op de achtergrond. Dat past bij Walls stem, maar een breder instrumentaal palet had delen van de plaat meer beweging kunnen geven.
Ondanks die bedenkingen biedt het album meer dan een ongewoon laag stemgeluid. Wall heeft overtuiging, gevoel voor veelzeggende details en het geduld om een verhaal deels open te laten. De country- en folkvoorbeelden zijn duidelijk, maar in de beste uitvoeringen klinken ze doorleefd. Het is een indringende kennismaking waarvan de geconcentreerde sfeer zowel een kracht als een grens is.
