Dancing in the Face of Danger
Exploring Birdsong haalt verrassend veel gewicht uit piano, bas en drums. Dancing in the Face of Danger voegt strijkers en synthesizers aan die basis toe. De aantrekkingskracht blijft direct: een sterke stem, heldere melodieën en arrangementen die zwaar kunnen worden zonder elektrische gitaar.
Lynsey Wards zang staat in deze vijf songs centraal. Ze schakelt makkelijk tussen zachtere en krachtige passages. Ook wanneer de begeleiding ingewikkelder wordt, blijft het gevoel duidelijk. De piano is net zo belangrijk. Hij geeft de songs en hun beweging vorm. Het trio krijgt daardoor een karakter dat verder gaat dan de ongewone bezetting.
Pyre laat het bredere geluid meteen horen. Strijkers en elektronische details voegen diepte toe rond de kerninstrumenten. The Way Down legt meer nadruk op de verhouding tussen bas, synthesizer en drums. De ritmische wisselingen geven spanning zonder er een oefening van te maken. De zangmelodie biedt de luisteraar stevig houvast.
Bear the Weight neemt meer tijd. De sfeer mag zich ontwikkelen in plaats van snel naar het grootste moment toe te werken. Ever the Optimist biedt een directer contrast. Het duidelijke popkarakter en het sterke refrein maken het een goede kennismaking met de band. Het arrangement houdt genoeg details om naast de veeleisender songs te passen.
De extra lagen verbeteren niet iedere passage. Op de drukste momenten raakt de stem wat impact kwijt doordat te veel tegelijk om aandacht vraagt. De eigen basis van de band is al sterk genoeg om veel gevoel te dragen. De muziek werkt het best wanneer toevoegingen dat ondersteunen in plaats van ermee te concurreren.
Dat is een bescheiden kanttekening bij een zeer veelbelovende EP. Dancing in the Face of Danger geeft Exploring Birdsong genoeg ruimte om zijn bereik te tonen zonder het materiaal te ver op te rekken. Spel en zang zijn echt beheerst. De combinatie van toegankelijke melodieën en ongewone instrumentkeuzes verdient een plek in de luisterlijst van iedere nieuwsgierige rockliefhebber.
