Fables From a Mayfly: What I Tell You Three Times Is True
Fair to Midland laat drukke muziek verrassend toegankelijk klinken op Fables From a Mayfly. Zware gitaar, heldere toetsen en grote zangmelodieën veranderen voortdurend van kleur. Er zit veel progressief detail in, maar het refrein blijft meestal in beeld. De eigenheid komt uit hoe natuurlijk de verschillende partijen passen.
Dance Of The Manatee introduceert dat sterk. Rustige gitaar maakt plaats voor veel zwaarder spel. Darroh Sudderth wisselt zachte zang, hoge melodieën en ruwere stemmen af. De intensiteit verandert scherp, maar de song houdt richting. De plaat werkt dat verder uit zonder elke track gelijk te maken.
Sudderth is bepalend. Zijn bereik geeft veel emotionele ruimte. Hij kan een dramatisch refrein overtuigend maken en daarna terugnemen zonder aandacht te verliezen. De band beweegt genoeg onder hem om niet alles door de stem te laten dragen.
Toetsen zijn net zo belangrijk. Ze kleuren de gitaren in plaats van elke song tot een lange solo te maken. April Fools and Eggmen gebruikt piano voor lichtheid in het zware geluid. Walls Of Jericho trekt ritmisch sterk onder een brede melodie. Vice/Versa voegt andere gitaarkleur toe. De plaat gaat verder dan één hardrockaanpak.
A Seafarer's Knot geeft de progressieve kant ruimte en Say When sluit rustig af. De volgorde varieert zonder haar identiteit te breken. David Bottrills heldere productie helpt. Details blijven hoorbaar en zwaar spel houdt gewicht.
Onder de lagen blijven vrij directe songs. Wie vooral lange instrumentale verkenning wil, verlangt misschien meer. Juist de focus maakt het een goede ontdekking. Een expressieve stem, zorgvuldige arrangementen en sterke melodieën worden één geluid. Fables From a Mayfly is avontuurlijk genoeg voor aandacht en helder genoeg voor wie meestal alternatieve rock opzet.
