Fear Inoculum
Fear Inoculum geeft de instrumenten veel ruimte om te spreken. Maynard James Keenan stapt vaak terug nadat hij het gevoel van een nummer heeft neergezet. Gitaar, bas en drums dragen het volgende deel. Tool benut die ruimte wanneer een herhaald patroon erbinnen een andere vorm begint te tonen.
Het titelnummer neemt geduldig de tijd. Elektronische klanken en handpercussie leiden naar het zware bandgeluid. Keenans afgemeten stem geeft het begin iets ceremonieels. De langzame opbouw werkt doordat de klanken herkenbaar blijven. Zelfs bij een groot arrangement kun je een afzonderlijke partij gemakkelijk volgen.
Pneuma laat de aanpak bijzonder sterk horen. Een heldere gitaarfiguur vormt het middelpunt. De ritmesectie blijft de beweging eromheen veranderen. Door de beheersing van de druk krijgt de uiteindelijke verbreding gewicht. Danny Carey maakt de ontwikkeling even tastbaar als ingewikkeld.
Invincible heeft een kwetsbaarder onderwerp. Keenans bespiegelingen over kracht en ouder worden geven de muziek een herkenbaar menselijk onderwerp. Het spel blijft diezelfde spanning onderzoeken. De herhaalde figuren zijn bewust koppig, al gaan sommige passages door nadat hun punt duidelijk is.
Descending overtuigt sterker in zijn lange verloop. De openingssfeer en de terugkeer van de omgevingsklanken omlijsten een lange instrumentale opbouw met een duidelijke bestemming. Adam Jones vindt naast de zware aanval ruimte voor melodieuze expressie. Daardoor wordt het meer dan een demonstratie van uithoudingsvermogen.
Chocolate Chip Trip zet Carey even vooraan. Daarna krijgt de gitaar op 7empest de breedste uitwerking. Binnen de lange speelduur verschuiven de accenten meerdere keren. Het hardere randje geeft het hoofdprogramma een overtuigende laatste ontlading. Het spel is formidabel, maar de vorm van de tocht laat de beste gedeelten echt aankomen.
Fear Inoculum is minder direct explosief dan eerder Tool-werk. Het loont door geduld, helderheid en het samenspel van muzikanten die de waarde van een kleine ritmewisseling kennen. Enkele routineuze passages wegen minder zwaar dan de gedetailleerde, boeiende ontwikkeling van Pneuma en Descending.
