Epitaph
God Is an Astronaut geeft de instrumentale rock op Epitaph een donkerdere, geduldigere vorm. Gitaarmelodieën blijven belangrijk. Piano en elektronica krijgen alleen meer ruimte om de sfeer neer te zetten voordat de zware passages komen. Het album draait om rouw en ontlading en vindt veel van zijn kracht in de afstand daartussen.
Het openingstitelnummer laat die aanpak horen met een rustig pianofiguur en langzaam toenemende synths. Wanneer gitaren en drums krachtiger worden, verdiepen ze een sfeer die al aanwezig is. Ook de terugkeer naar zachter materiaal doet ertoe. Het stuk voelt als een veranderende emotionele toestand, niet als een eenvoudige klim naar maximaal volume.
Mortal Coil is een directere ingang. De ritmische beweging en opvallende bas maken de zware gitaarpassages minder statisch. Het akoestische einde zorgt voor een onverwachte klankwisseling. Seance Room neemt een langere weg. Bekende melodische gitaarlijnen bewegen naar vuiler, ongemakkelijker terrein. Het arrangement blijft tussen die twee kanten schuiven.
Komorebi laat wat licht binnen, al blijft de rust door verdriet getekend. Medea stelt minder gerust. Onrustige elektronische klanken komen dicht bij het middelpunt, in plaats van opnieuw naar een duidelijk gitaarhoogtepunt te leiden. Daarmee verbreedt de band zijn mogelijkheden. Het vraagt ook aandacht voor details die je mist als je de muziek alleen als een reeks grote crescendo's beschouwt.
Dat geduld levert niet overal evenveel op. Sommige trage stukken verliezen wat richting. De verschillende stemmingen sluiten ook niet steeds zo natuurlijk op elkaar aan als mogelijk was. De band verkent een breder klankpalet, maar die uitbreiding maakt de songs soms minder gericht.
Oisín sluit passend ingehouden af. Fijne piano en zachte klanken eromheen beëindigen de plaat zonder te proberen het eerdere materiaal te overstemmen. Epitaph werkt het best op zulke momenten, wanneer de band een klein muzikaal idee vertrouwt om een groot gevoel te dragen. De donkere sfeer en ruimere instrumentkeuze maken het een waardevolle ontwikkeling, ook wanneer de beweging daartussen ongelijkmatig blijft.
