Legacy
Legacy geeft Ihlo's progressieve metal een duidelijk gevoel voor schaal. Zware gitaarpatronen staan naast heldere synthesizers en brede cleane zang. De songs bouwen geduldig naar hun sterkste momenten. De invloeden zijn herkenbaar, vooral de melodische kant van moderne progmetal. De elektronische details geven de band wel een eigen identiteit die het verkennen waard is.
Wraith zet de aanpak neer met een beheerste elektronische opening die uitgroeit tot veel zwaarder spel. Andy Robisons stem verbindt de verschillende intensiteitsniveaus. Zijn melodieën geven een menselijk aandachtspunt, terwijl gitaar en drums het gewicht eronder leveren. De muziek is ingewikkeld zonder voortdurend van richting te veranderen om alleen te laten horen dat het kan.
Source benut elektronische klanken bijzonder goed voordat de gitaren overnemen. Mute groeit vanuit een rustige omgeving naar een veel krachtiger slotpassage. Zulke contrasten geven Legacy veel karakter. De zachte stukken zijn verbonden met het zware materiaal, in plaats van losse pauzes tussen riffs te vormen.
Het album overtuigt niet over de volledige lengte even sterk. Sommige vroege passages leunen op bekende patronen en lijken op het volgende grote refrein te wachten. Zelf bieden ze dan te weinig om de aandacht vast te houden. De zorgvuldige opbouw kan ook meer geduld vragen dan de songs meteen belonen. Meer concentratie zou de hele plaat sterker maken.
De laatste twee stukken belonen dat geduld ruimschoots. Legacy en Signals groeien allebei naar krachtige conclusies. De band laat de spanning toenemen voordat de ontlading komt. Vooral de samenwerking tussen melodie, ritme en elektronische sfeer is hier effectief. De songs tonen hoe ver Ihlo een arrangement kan brengen wanneer rustige details en grote gebaren hetzelfde doel dienen.
Die eindes hebben genoeg kwaliteit om de ongelijke stukken te aanvaarden. Legacy is ambitieus en vaak ontroerend voor wie heldere zang, elektronische kleur en zware progressieve rock waardeert. Het vindt die combinatie niet opnieuw uit, maar biedt er een overtuigende uitvoering van. Het titelnummer en Signals zijn de sterkste redenen om kennis te maken.
