The Tower
The Tower geeft Motorpsycho ruimte tussen krachtige rock, zachte folk en lange psychedelische passages. De omvang is groot, maar de band blijft manieren vinden om hem te gebruiken. Sterke riffs en heldere zangmelodieën geven houvast wanneer arrangementen ver van gewone songvormen reizen.
Het titelnummer maakt de balans meteen duidelijk. Een dromerige Mellotronintroductie leidt naar krachtige gitaar. Hoge meerstemmige zang opent het geluid. Er is veel gewicht zonder de beweging kwijt te raken. Bartok of the Universe valt harder aan. A.S.F.E. versterkt de vroege vaart met energieke riffs en groepszang.
Lange stukken worden minder direct. Intrepid Explorer gaat van een rustig begin naar herhaalde gitaarpatronen met elektronische effecten. Het ritme blijft belangrijk terwijl het vreemder wordt. Een stevige basis en wisselende details geven het lange spel een doel.
Stardust pauzeert zacht. Motorpsycho stapt natuurlijk van zwaar materiaal af. Ook A Pacific Sonata begint voorzichtig. Een actief baspatroon verandert de richting, waarna drums drukker worden. Er komt een nieuwe bewegingsbron.
In Every Dream Home gebruikt een bijzonder nadrukkelijke bas. Solo's en zware gitaarakkoorden delen ruimte. Daarna brengt een rustig gedeelte fluit in het arrangement.
Ship of Fools sluit veel groter af. Glockenspiel maakt in de opening plaats voor een lange reis. Een opbeurend begin gaat naar donkere spanning met orgel. Die wisselende stemming geeft het slot meer vorm dan opnieuw een herhaalde zware climax zou doen.
Er is veel te verwerken en de duur vraagt aandacht. The Tower beloont met grooves, melodische details en sfeerwisselingen. Het is ambitieuze prog met fysieke aanwezigheid. De rustige momenten laten zware passages meer tellen.
