Every Sound Has A Color In The Valley Of Night
Every Sound Has A Color In The Valley Of Night geeft Night Verses veel ruimte tussen precisie en sfeer. De instrumentale kern van het trio blijft krachtig. Rustige passages en incidentele gaststemmen maken het geheel gevarieerder. Het in twee delen verschenen album werkt als een inhoudelijk sterk geheel, niet alleen als oefening in moeilijk spel.
Opener 8 Gates Of Pleasure geeft de drums een sterke rol. Arrival brengt daarna opnieuw scherpe gitaren en zware grooves. Het spel is druk, maar de wisselingen hebben richting. Nick DePirro, Reilly Herrera en Aric Improta laten genoeg ruimte om partijen te laten antwoorden. Ze concurreren niet voortdurend.
Rose Wire en Love In A Liminal Space kiezen een rustigere aanpak. Cleane gitaarlijnen, bas en open klanken laten de muziek zonder voortdurende kracht groeien. Dat zijn belangrijke momenten. Ze geven het zware materiaal een ander decor. Dat contrast maakt de eerste helft mede zo effectief.
De tweede helft verbreedt verder. Brandon Boyd geeft Glitching Prisms met zijn stem een vertrouwder middelpunt. Anthony Green voegt op Slow Dose een andere zangklank toe. De gasten veranderen de vorm zonder er een gebruikelijk, door zang geleid rockalbum van te maken. De instrumentals dragen nog veel van het karakter.
Phoenix V: Invocation sluit het lange geheel overtuigend af. De uitgebreide vorm laat zowel stijgende gitaarmelodieën als zware onderbrekingen toe. De spelers kunnen een idee ontwikkelen in plaats van alleen presenteren. Hier hoor je bijzonder duidelijk hoe hun techniek een compleet arrangement dient.
Sommige passages zijn minder makkelijk te volgen. Een paar ideeën eindigen voordat ze een memorabele vorm hebben. De rusteloze experimenten missen soms een duidelijk houvast. Het volledige programma vraagt veel, zeker wanneer de zware ritmes minder houvast geven. Toch geven de sterke momenten die inspanning een doel. Night Verses maakt progressieve metal die precies, fysiek en ruimtelijk kan zijn. Er is genoeg contrast om verder te reiken dan het gebruikelijke publiek voor instrumentale gitaarmuziek.
