Handmade Cities
Een kort clean gitaarpatroon opent Electric Sunrise. Plini laat het al snel voelen als het begin van een grotere omgeving. Het ritme maakt een onregelmatige draai, maar de melodie blijft goed te volgen terwijl het arrangement groeit. Handmade Cities keert steeds terug naar die balans tussen een gedetailleerde bouw en een helder gevoel.
De gitaar vervult vaak de rol van een zanger. Plini vormt een frase met kleine veranderingen in aanslag, klank en timing. Sneller spel werkt het idee daarna uit, in plaats van het te vervangen. Every Piece Matters slaagt bijzonder goed doordat de hoofdmelodie al sterk is vóór het arrangement ingewikkelder wordt. De zachte articulatie geeft karakter. De latere zangklank voegt kleur toe zonder er een gewoon lied met tekst van te maken.
De bas van Simon Grove en drums van Troy Wright zijn onmisbaar voor de beweging. Inhale en Pastures geven ze ruimte om grooves met een eigen karakter neer te zetten. Het voelt als hecht samenspel. Het langere Pastures verandert meerdere keren van vorm, maar de ritmische draad verbindt de stukken. Ook het titelnummer profiteert van kleine achtergronddetails. Toetsen geven diepte rond de gitaar zonder om de hoofdmelodie te strijden. Het geluid is helder en zorgvuldig gescheiden. Rustige partijen blijven daardoor belangrijk naast zware passages.
Soms keert de plaat terug naar een vergelijkbaar opbeurend gevoel. Een paar overgangen zijn direct aantrekkelijker dan verrassend. Het bereik is kleiner dan de instrumentale variatie eerst suggereert. Cascade sluit overtuigend af met gitaarlagen die de richting niet verliezen. De beste passages zijn doordacht zonder voorzichtig te klinken. Plini kan technisch veel, maar zijn keuzes geven de muziek eigenheid. Een memorabele frase, een andere klank of een korte ritmische onderbreking tellen meestal zwaarder dan het snelste loopje. Daardoor nodigen de stukken uit op een manier die verder gaat dan alleen indrukwekkend spelen.
