Remember That You Will Die
De blazers in Genesis geven Remember That You Will Die een opvallend warme binnenkomst. Polyphia behoudt de strak gemonteerde gitaarpatronen en zware lage ritmes. De extra kleur maakt de muziek opener. Gastmuzikanten veranderen herhaaldelijk het decor. In de beste samenwerkingen krijgt de precieze instrumentale taal van de band daardoor een duidelijk emotioneel doel.
Playing God ontleent zijn identiteit aan de klank van een gitaar met nylonsnaren. De melodie is scherp afgetekend en meteen herkenbaar. Bas en drums geven het ingewikkelde spel een stevige ritmische basis. Neurotica kiest een helderdere elektronische richting, waarin de gitaar bijna als een geprogrammeerd instrument kan klinken. Anomalies toetsenbijdrage maakt van The Audacity opnieuw een levendige instrumentale uitwisseling. Clay Gober en Clay Aeschliman blijven belangrijk. Onder de opvallendere gitaardetails geven zij de arrangementen gewicht en beweging.
De samenwerkingen met zangers zijn wisselvalliger. Sophia Black maakt op ABC een directe pophook die goed bij de drukke frasering van de band past. Chino Moreno geeft Bloodbath een donkerder, sfeervoller middelpunt. Beide tracks hebben een duidelijke identiteit die verder gaat dan de gastbijdrage. Fuck Around and Find Out overtuigt minder. Zang en instrumenten klinken eerder als twee afzonderlijke attracties dan als een uitgewerkte samenwerking. De compacte opbouw laat weinig ruimte om een idee verder te ontwikkelen zodra de belangrijkste klank vaststaat.
De productie is uitzonderlijk helder. Door de voortdurende activiteit kunnen de emoties wel onder strakke controle lijken te staan, zelfs bij uitbundig spel. De sterkste stukken vinden binnen die precisie een eigen melodisch karakter. Ego Death geeft de bevredigendste afsluiting. Steve Vai's frasering past in een groter instrumentaal arrangement dat duidelijk ergens naartoe werkt. De gitaaruitwisseling verbindt verschillende stijlen en leunt niet alleen op een beroemde naam. Polyphia's bereik maakt indruk. Toch levert de plaat het meest op wanneer een samenwerking een volledig muzikaal idee voortbrengt. Meerdere tracks hebben genoeg karakter om de wisselvalligheid voor lief te nemen.
