Ricochet
Rise Against heeft genoeg platen gemaakt om te weten hoe de eigen songs werken. Ricochet houdt die identiteit vast, maar verandert de omgeving. De gitaren klinken breder en de arrangementen krijgen meer sfeer. Tim McIlraths stem zit in een geluid dat niet altijd zo direct aankomt als het snellere materiaal van de band. Dat levert een interessante, soms frustrerende plaat op.
Nod is de duidelijkste ingang. Het snelle ritme en krachtige refrein zijn vertrouwd en hebben de verwachte urgentie. I Want It All probeert een lossere, stampende aanpak. Het nummer heeft een directe melodische aantrekkingskracht, maar ontwikkelt zich na die eerste indruk niet veel verder.
Het titelnummer zegt meer over de nieuwe richting. Het zachtere geluid geeft ruimte aan het idee dat gebeurtenissen elders ook ons aangaan. McIlrath schrijft nog steeds direct. Door de andere muzikale omgeving krijgt zijn boodschap een ander gewicht. Producer Catherine Marks helpt de band buiten de vaste gewoonten te treden zonder onherkenbaar te worden.
Black Crown is het hoogtepunt. Andy Hull voegt een tweede stem toe aan een song die groeit naar een groot, emotioneel refrein. De opbouw is sterk. De bezorgdheid is concreet genoeg om meer te zijn dan een algemene oproep om ergens om te geven. Hier heeft het bredere geluid een duidelijk doel.
Gold Long Gone trekt de grote, melodieuze aanpak verder door. De song werkt, maar de soepelere klank kan luisteraars verdelen die vooral de scherpere aanval van de band zoeken. Soldier geeft de tekst een sterke focus door loyaliteit die haar betekenis heeft verloren in twijfel te trekken. Dat past bij McIlraths vermogen om tegelijk bezorgd en vastberaden te klinken.
Sommige opnamekeuzes maken het onnodig lastig om verbinding te voelen met de zang. Dat is een echt nadeel voor een band waarbij woorden en voordracht zo zwaar wegen. De sterkste songs komen erdoorheen, vooral afsluiter Prizefighter.
Ricochet heeft waardevolle ideeën en verschillende momenten waarop de opbouw echt wordt beloond. Het niveau is minder gelijkmatig dan op het beste werk. Toch levert de andere aanpak genoeg goede muziek op om de keuze te rechtvaardigen.
