Undercurrent
Op Undercurrent doet Sarah Jarosz meer met een kleiner geluid. Gitaar neemt naast banjo en octaafmandoline een centrale plaats in. De arrangementen houden de stem dichtbij en helder. Het spel blijft vaardig, maar pronkt nauwelijks. De sterkste momenten ontstaan tussen het gevoel van de song en de paar details die dat ondersteunen.
Early Morning Light begint met stem en getokkelde gitaar. De combinatie van twijfel en vastberadenheid krijgt een directheid die een voller arrangement kon verliezen. Green Lights voegt kleur toe. De octaafmandoline geeft het ritme een vloeiende beweging. De meerstemmigheid is soepel. Aanvankelijk laat die de song wel minder direct voelen dan zijn rustigere buur.
House of Mercy geeft een steviger rand. De lage gitaar en donkere bluesvorm passen bij de weigering om je klein te laten krijgen. Jarosz hoeft de zang niet te forceren. De spanning tussen een sterke stem en een strak beheerst arrangement maakt het punt al.
Comin' Undone brengt een lichtere wending met een losse, licht jazzy shuffle. Orgel en elektrische gitaar geven de veerkracht meer energie zonder grote productie. Take Another Turn keert naar een veel kleiner akoestisch kader terug. De heldere melodie en bewegende gitaar houden de vragen open.
Lost Dog voegt met banjo een andere klank toe. Take Me Back en Still Life geven beschadigde relaties verschillende omgevingen. De eerste gebruikt elektrische gitaardetails, de tweede een eenzamere fiddle. Afsluiter Jacqueline laat een zacht elektrisch patroon in de ruimte hangen. Het einde kiest sfeer boven een laatste versiering.
Door het ingetogen tempo zijn verschillen vaak klein. Sommige luisteraars willen een bredere intensiteitswisseling. De soepele meerstemmigheid maakt de buitenkant af en toe te netjes. Toch geeft Jarosz de songs genoeg karakter om aandachtig luisteren te belonen. Undercurrent is doordachte, heldere akoestische muziek met het emotionele gewicht in de songs zelf. Een instrumentkeuze of kleine zangwending mag het werk doen.
