Disclaimer II
Disclaimer II is een ongewoon album om te beoordelen. Het volgt Seethers debuut niet simpelweg op, maar geeft het een tweede leven. De oorspronkelijke songs keren terug met aangepast geluid en extra gitaarpartijen. Ander materiaal breidt het programma flink uit. De vraag is of die verzameling muzikaal samenhangt.
Gasoline opent doeltreffend. De riff is ruw en direct. Shaun Morgan schakelt van lage, beheerste zang naar een veel hardere aanval. Fine Again is melodisch sterker. Het refrein krijgt emotionele vorm zonder de onrust uit de coupletten te halen. Die balans tussen zware rock en toegankelijke songs blijft de belangrijkste aantrekkingskracht.
Ook Driven Under is een hoogtepunt. Rustige passages geven de zanglijn tijd om te groeien. De zware inzet voelt daardoor als een gevolg van die ontwikkeling. De gitaren hebben weinig technische complicatie nodig. Ze houden druk vast en laten de veranderingen in de zang tellen.
De twee versies van Broken tonen verschillende kwaliteiten. De oorspronkelijke akoestische begeleiding laat Morgan opener staan. Het latere duet met Amy Lee heeft een voller arrangement en een contrasterende stem. Die grotere schaal overtuigt doordat de melodie al sterk is. Het duet verandert de emotionele balans, niet alleen het volume.
De extra tracks zijn samen wisselvalliger. Love Her en Got It Made brengen genoeg directe rockenergie om mee te tellen. De volgorde laat ook duidelijk horen dat dit een uitgebreide verzameling met verschillende doelen is. Sommige songs herhalen een sfeer die elders al sterker is neergezet. Het nieuwe materiaal geeft niet dezelfde vloeiende lijn als een strak bedacht album.
Toch biedt Disclaimer II veel van Seethers vroege kwaliteiten. Morgans stem heeft karakter, de beste riffs blijven hangen en de rustige songs kunnen zwaar wegen. De ongelijkmatige opbouw telt, maar het sterkste materiaal maakt de plaat tot meer dan alleen een nieuwe verpakking.
