Isolate and Medicate
Same Damn Life klinkt bijna vrolijk totdat Shaun Morgan begint. Die wrijving helpt. Op Isolate and Medicate maakt Seether melodieën en ritmes uitnodigender zonder de zanger zijn karakteristieke ruwheid af te nemen.
See You at the Bottom opent zwaar, met een dikke riff en zang die van beheerste dreiging naar hardere ontlading gaat. De sprong naar Same Damn Life brengt meteen variatie. Het ritme is licht en de hogere zangaccenten verschillen van de gebruikelijke lage somberte.
Words As Weapons werkt ritmisch het sterkst. De afgemeten percussie geeft vaste beweging onder de melodie. Het refrein voelt als een verlenging van die puls, geen los evenement. Morgan kan ruimte laten omdat de instrumenten de spanning al bewaken.
Brendan O'Brien houdt de klank helder genoeg om zulke verschillen te horen. My Disaster is trager en zwaarder, Suffer It All valt sneller met gitaar aan. Nobody Praying For Me voegt een open, bijna rinkelende klank toe. Er is geen grote stijlbreuk nodig om de tracks van elkaar te onderscheiden.
De bekendere melodische wendingen beperken soms. Een sterke uitvoering draagt een gewoon refrein, maar voorkomt niet altijd algemeen sentiment. Save Today mikt op een breed emotioneel slot en is minder eigen dan het strakke ritmische werk ervoor. De band overtuigt meer met een schurend detail in het arrangement dan wanneer alles naar geruststelling gaat.
Tien songs geven de hoofdideeën genoeg ruimte zonder ze onder extra materiaal te begraven. Dit is een goed gevormde Seether-plaat met nuttige contrasten en sterke melodieën. De lichte beweging maakt Isolate and Medicate niet alleen toegankelijker. Ze geeft Morgans stem een andere tegenkracht.
