Prelude to Ecstasy
Prelude to Ecstasy wil een grootse indruk maken. The Last Dinner Party vult het debuut met sterke stemmen, heldere gitaarpartijen, piano en orkestrale details. De band beweegt vrij tussen popmelodieën en theatrale rock. De arrangementen zijn gepolijst en vaak druk. Genoeg duidelijke hooks geven al die activiteit een bruikbaar middelpunt.
Nothing Matters laat nog steeds meteen horen wat de band goed doet. Het gestaag voortstuwende ritme en het directe refrein maken het drama toegankelijk. De gitaar geeft extra kracht. Abigail Morris kan een regel intiem of bewust groots laten voelen. De band geeft haar veel om mee te werken. Wisselingen in gewicht en tempo houden de songs actief.
Caesar on a TV Screen is daarin bijzonder levendig, met zijn swingende bas en veranderende stemmingen. The Feminine Urge blijft gerichter en laat melodie en hoge zang leiden. Portrait of a Dead Girl geeft de gitaar een sterke rol binnen een breder rockarrangement. Het bereik van de band voelt in deze songs samenhangend, niet alleen decoratief.
Het rustige materiaal is wisselvalliger. On Your Side geeft piano en zang nuttige ruimte. Beautiful Boy houdt de energie minder goed vast dan de directere songs. Gjuha brengt kort een andere kleur met zijn Albaneestalige zang. De plaatsing kan het verloop wel onderbreken. De band houdt duidelijk van contrast. Soms is de vraag hoeveel daarvan de plaat tegelijk nodig heeft.
Mirror brengt het grote geluid terug voor het slot en bouwt naar een gitaarsolo en orkestraal einde. Het past bij een album dat ieder gevoel wil uitvergroten. De zorg in de arrangementen maakt indruk. Diezelfde zorg kan de muziek alleen soms te beheerst laten klinken voor de emotie die ze wil uitdrukken. Meer losheid zou passages laten ademen.
Prelude to Ecstasy is het sterkst wanneer ambitie aan een memorabele song verbonden blijft. Dat gebeurt vaak genoeg voor een overtuigend debuut. Zang en gitaar geven meer inhoud dan presentatie alleen kon leveren. The Last Dinner Party maakt eigen, toegankelijke theatrale rock. Op de beste momenten is de volle productie helemaal op zijn plaats.
