Bridge Across Forever
Bridge Across Forever geeft Transatlantics ambitieuze progressieve rock een sterke melodische basis. In vier tracks combineert de groep lange instrumentale passages met expressieve zang en terugkerende thema's. De muzikanten hebben volop ruimte voor hun kunnen. De beste momenten ontstaan uit hoe ze op elkaar reageren.
Duel with the Devil toont dat het duidelijkst. Strijkers introduceren het stuk voordat piano, drums en een sterke gitaarfiguur de band scherp neerzetten. Het arrangement gaat door verschillende omgevingen. De centrale zangmelodie geeft al die veranderingen een gedeeld punt. Zachte piano en expressieve gitaar zijn even belangrijk als krachtige passages.
De melodie keert in een breder zangarrangement terug en geeft de lange opening een bevredigende vorm. De muzikanten houden elkaar goed in balans. Bas en gitaar geven karakter rond Neal Morses zang en toetsen. Het gedetailleerde spel dient meestal de beweging van het stuk.
Suite Charlotte Pike gaat losser door blues- en klassieke poprockideeën. Wisselende zangers en richtingen geven variatie na het lange openingsstuk. De losse delen zijn prettig. Hun verbinding overtuigt minder. Met ruim veertien minuten voelt het soms als aantrekkelijke ideeën die op een sterkere gezamenlijke vorm wachten.
Het titelnummer maakt het veel eenvoudiger. Piano en Morses stem dragen de song. Er ontstaat een duidelijke pauze tussen de grote arrangementen. De directheid is welkom, ook zonder veel onbekend terrein te onderzoeken.
Stranger in Your Soul keert naar het brede instrumentale bereik terug. Sterke drums en gitaar leiden naar intieme zang voordat de hele band weer opbouwt. Sommige gedeelten hebben uitstekend samenspel. De herhaalde wisselingen tegen het einde blijven de afronding te lang uitstellen. Een strakker slot had het beste materiaal meer kracht gegeven.
Ondanks dat ongelijke tempo is Bridge Across Forever de moeite waard. Gedeelde zangtaken en sterke interactie geven een overtuigend groepskarakter. De vertrouwde progressieve taal verrast misschien weinig. Melodieën en uitvoeringen geven de lange arrangementen genoeg inhoud om hun omvang waar te maken.
