The Yes Album
The Yes Album maakt ingewikkeld spel uitnodigend. Steve Howes gitaar voegt folk, country en hardere rockdetails toe. Chris Squires bas en Bill Brufords drums houden de arrangementen in beweging. Jon Andersons hoge stem en de hechte samenzang geven de plaat een lichter karakter dan de drukke instrumentale partijen doen vermoeden.
Yours Is No Disgrace opent zelfverzekerd. Gitaar, bas en Tony Kayes toetsen wisselen de leiding af terwijl het nummer verschillende stemmingen doorloopt. De veranderingen hebben veel energie. De zangmelodie biedt telkens een duidelijk punt om naar terug te keren. De muzikanten voeren hetzelfde gesprek, in plaats van om beurten een afzonderlijke demonstratie te geven.
Clap verkleint de schaal tot Howes akoestische sologitaar. Het snelle tokkelen en de ritmische details tonen een andere kant van zijn spel. De live-uitvoering past verrassend natuurlijk tussen de grotere studioarrangementen. De gitaar blijft centraal, terwijl haar rol verandert.
Starship Trooper biedt de sterkste lange ontwikkeling. De openingsmelodie, het ritmische middendeel en het langzaam groeiende slot hebben elk een eigen karakter. De laatste gitaarpartijen groeien uit een herhaald patroon en bouwen de intensiteit effectief op. De delen blijven door hun richting verbonden, zonder in één stemming gedwongen te worden.
I've Seen All Good People verandert opnieuw duidelijk van schaal. Your Move begint met akoestische details en heldere harmonieën. All Good People schakelt daarna naar een directer rockritme. Bas en gitaar brengen beweging in dat tweede deel. De stemmen bewaren de verbinding met het begin.
A Venture valt minder op. De rustige omgeving biedt een pauze, maar de compositie heeft minder karakter dan de langere stukken. Perpetual Change herstelt het grotere arrangement. Actieve gitaar- en toetsenpartijen dragen het slot. Dat is plezierig, al blijft de melodie minder duidelijk in beeld dan de sterkste thema's.
De aantrekkingskracht zit in de balans tussen beweging en melodie. Soms werkt de zang meer door klank dan door een heldere betekenis, en het kortere materiaal is ongelijk. Toch geeft The Yes Album zijn ambitieuze arrangementen genoeg warmte en richting om de details met plezier te volgen.
