(How to Live) As Ghosts
Op (How to Live) As Ghosts houdt 10 Years de gitaren stevig en de melodieën helder. Op het achtste album van de band uit Tennessee keren Brian Vodinh en Matt Wantland terug. Nick Raskulinecz produceert. Het resultaat is een directe reeks alternatieve metal- en post-grungesongs. Ze werken het best wanneer sfeer en een sterk refrein samenkomen.
“The Messenger” begint krachtig en zet het zware spel tegen een donkere achtergrond. “Novacaine” maakt nog sneller indruk. Bas- en gitaarriffs pakken meteen. Jesse Haseks zang biedt een kalmer middelpunt. De combinatie werkt, al eindigt de track voordat de instrumentale ideeën veel ruimte krijgen om te groeien.
Die efficiëntie loopt door de hele plaat. De songs gaan zonder veel aarzeling op hun refreinen af. De bekende structuren zijn makkelijk te volgen. Hasek kiest meestal beheerste melodieuze zang in plaats van op harde uithalen te vertrouwen. Zijn stem past bij de combinatie van gewicht en zachte details. Hij geeft een menselijk middelpunt zonder met iedere gitaarpartij te concurreren.
Het rustige materiaal profiteert van meer ademruimte. “Ghosts” gebruikt ingetogen coupletten en een groter refrein om de stemming scherp te krijgen. Ook “Halos” benut dat contrast goed. De melodie blijft helder terwijl het arrangement groeit. Het laat horen hoe overtuigend 10 Years een toegankelijk rockformat emotie kan geven.
Elders beweegt “Catacombs” helderder en energieker. “Phantoms” kiest een donkerdere, gelijkmatigere route. Zware gitaren blijven belangrijk. De sfeer eromheen geeft meer karakter dan een eenvoudige reeks riffs. Die balans is een van de beste kwaliteiten.
De beperkingen zijn even duidelijk. Couplet-refreinpatronen worden voorspelbaar. Sommige veelbelovende ideeën lijken afgekapt in plaats van uitgewerkt. Het album is consistent, maar verlaat de gevestigde aanpak zelden lang genoeg om te verrassen.
(How to Live) As Ghosts biedt betrouwbare, melodieuze zware rock met meerdere memorabele songs. De directheid is zowel kracht als beperking. Hooks blijven snel hangen, terwijl de beste arrangementen meer in zich lijken te hebben. Maar eerlijk is eerlijk: nu spreekt de criticus in mij... want dit album is gewoon ontzettend goed.
