Nucleus
Anekdoten verbindt op Nucleus een ruw, krachtig bandgeluid met muziek die onverwacht fijnzinnig kan worden. Vervormde bas, gitaar en wisselende ritmes geven de progrock een duidelijke lichamelijke impact. Mellotron en cello brengen een andere diepte. De contrasten werken, maar de rusteloze arrangementen en ingehouden zang maken het een veeleisende plaat.
Het titelnummer zet de ritmesectie centraal. Zware bas en verschuivend gitaarwerk bepalen het harde karakter. Rustige toetsenpassages voorkomen dat de beweging alleen agressief wordt.
Harvest maakt het contrast bijzonder duidelijk. Een vervormde elektrische piano opent, waarna hardere coupletten volgen. Mellotron en cello geven de refreinen een bredere melodische vorm. De veranderingen vallen op. Door de herhaalde beweging tussen druk en ontlading gaat de structuur ook vertrouwd voelen.
Book of Hours neemt meer tijd. Herhaalde figuren en zwevende toetsen maken een geduldig begin voordat het arrangement actiever wordt. De rustige muziek geeft de latere kracht iets om tegenover te staan. Daardoor overtuigt de lange vorm meer dan een reeks losse technische passages zou doen.
Rubankh brengt de zware kant in een compact instrumentaal stuk. Here gaat andersom. De gitaar neemt minder ruimte en melancholieke zang en zachte strijkers komen vooraan. Het harmonium voegt een ongewone klank toe zonder de beschouwende sfeer te verstoren.
In Freedom sluit de oorspronkelijke reeks doeltreffend af. De wisselwerking tussen percussie, cello en Mellotron laat de plaat eindigen met zorgvuldig samenspel in plaats van nog een demonstratie van zwaarte.
De zang onderscheidt zich niet altijd even sterk als de instrumenten. Door de voortdurende veranderingen kan het ook druk worden. Toch verbinden de beste passages die ingewikkeldheid met een duidelijke stemming. Nucleus geeft vooral veel terug wanneer rustige arrangementen details blootleggen die de zware secties eerst verhullen. Het is intense, soms ongemakkelijke muziek met een boeiende balans tussen kracht en kwetsbaarheid.
