Time in Place
Time in Place laat melodieuze posthardcore openstaan voor allerlei ideeën. Artifex Pereo brengt gedetailleerde gitaren, actieve drums en expressieve zang samen met toetsen die meer doen dan de achtergrond kleuren. De arrangementen worden soms ingewikkeld, maar de muzikanten behouden meestal genoeg energie om die complexiteit boeiend te maken.
No Stranger to Worry introduceert de band sterk. Gitaar en drums brengen beweging rond de melodie en laten het instrumentale kunnen duidelijk horen. Hands of Penance pakt steviger uit. De ongewone structuur vermindert de kracht van het zware spel niet. Deze vroege songs verbinden details overtuigend met vaart.
Vooral de toetsen onderscheiden de muziek van een gebruikelijke aanpak met gitaar en zang. De bluesinvloeden geven een andere klank. The Straight & The Winding Way plaatst dat toetsenspel in een bijzonder sterke groove. De extra kleur maakt de veranderende arrangementen doelgericht.
Liable for Tragedy vindt afwisseling in de stemmen zelf. Het contrast tussen verfijndere leadzang en een ruwere zangpartij geeft de song een andere manier om van karakter te veranderen. De band benut zijn mogelijkheden zonder van iedere wending een grotere instrumentale demonstratie te maken.
De uitvoeringen imponeren, maar als geheel overtuigt de plaat minder. Sommige ingewikkelde composities gaan voorbij zonder een even duidelijke melodische herinnering achter te laten. Laugh & The World Laughs with You voelt soms eerder gejaagd dan gericht. De rustige afsluiter Overview maakt minder indruk dan het sterkere materiaal ervoor. Langzamere stukken zorgen voor de nodige afwisseling, maar laten de band niet altijd op zijn best horen.
Met bijna vijftig minuten had de plaat ook strenger geredigeerd mogen worden. Er zijn veel goede losse ideeën, maar door alle activiteit zijn ze samen moeilijker te verwerken. Een korter album met duidelijker verschillen tussen de beste songs zou de composities beter laten uitkomen.
Toch heeft Time in Place een eigen muzikale aantrekkingskracht. Gitaren, drums en toetsen werken zelfverzekerd samen en de zang geeft hun veranderende patronen een expressief middelpunt. De ambitie is soms groter dan de samenhang, maar de beste songs maken die ambitie de moeite waard.
