Promise Everything
Promise Everything is makkelijk toegankelijk, soms zelfs een beetje te comfortabel. Basement houdt de zware gitaren en emotionele zang van eerder werk vast. De songs leunen verder naar heldere alternatieve rock. Het spel is strak, de hooks komen snel en tien tracks duren samen minder dan een halfuur. Op de beste momenten werkt die eenvoud.
Opener Brothers Keeper zet een zachter refrein in een krachtiger arrangement. De luide gedeelten krijgen daardoor bruikbaar contrast. Hanging Around houdt de instrumenten dicht op elkaar. Bas en drums ondersteunen de gestage gitaarbeweging. Er is weinig verloren ruimte. Andrew Fishers zang geeft door de distortion heen een duidelijke lijn om te volgen.
Lose Your Grip brengt een scherpere spanningsuitbarsting. Een nerveuze gitaarfiguur leidt naar een dringender zangeinde. Even ontsnapt het album aan zijn doorgaans beheerste stemming. Aquasun toont het melodische schrijftalent nog sterker. De forse openingsriff en heldere hooks maken veel indruk zonder ingewikkelder arrangement. Het heeft gewicht zonder van zwaarte het enige doel te maken.
Submission voegt met zijn gitaarsolo een waardevol detail toe. Oversized verandert de verhoudingen met een rustigere, beschouwende aanpak. Die kleine verschuivingen tonen hoeveel de plaat wint wanneer de band buiten het hoofdpatroon stapt. Er komt afwisseling zonder het verbindende geluid kwijt te raken.
Het titelnummer is opnieuw een hoogtepunt, vooral wanneer Duncan Stewarts bas onder de gitaren zijn eigen route neemt. Die extra beweging maakt de slotuitbarsting bevredigender. Elders laten het vertrouwde middentempo en de wollige gitaar tracks minder van elkaar verschillen. Halo sluit trager af en laat een zachtere indruk achter dan de sterkste voorgaande songs.
Promise Everything is een goede verzameling met uitstekende ingangen. Het consistente geluid wordt niet altijd een volwaardig gevarieerd album. Sommige arrangementen spelen veiliger dan nodig. Toch maken heldere melodieën, sterke baspartijen en compacte songs het de moeite waard. Basement overtuigt het meest wanneer een kleine verandering in zang of arrangement een rechtlijnige rocksong meer diepte geeft.
