The Man from Waco
The Man from Waco voelt als een verzameling countryverhalen, verbonden door een band die ruimte durft te laten. Charley Crockett beweegt tussen cowboyballads, western swing en soul zonder geforceerde wisselingen. Zijn bariton blijft centraal. Die klinkt helder en ontspannen genoeg om kleine arrangementdetails te laten tellen.
De opname met de Blue Drifters bepaalt veel van de aantrekkingskracht. Het spel voelt direct en gezamenlijk, maar Bruce Robisons productie is verre van kaal. Blazers en andere accenten geven kleur zonder Crocketts stem te verdringen. Vooral de rustige omlijstingen van Cowboy Candy en het titelnummer laten horen hoe weinig hij nodig heeft om aandacht vast te houden.
Een kort pianothema introduceert de filmische sfeer. Het gevoel van een groter landschap loopt door Horse Thief Mesa en het titelnummer. Trinity River voegt meer jazzkleur toe. Crockett behandelt de wisselingen met rustig zelfvertrouwen. Het spel roept beweging en plaats op zonder van ieder arrangement een dramatisch tafereel te maken.
Binnen dat decor is veel menselijke teleurstelling. Time of the Cottonwood Trees en Odessa brengen vertrouwder countryverdriet. July Jackson neemt de vorm van een moordballad aan. Name on a Billboard kijkt scherper naar de muziekindustrie. De songs bieden verschillende aandachtspunten en houden stem en sfeer consistent.
Het losse verhaal over een outlaw onthult minder over Crockett zelf. De personages maken nieuwsgierig. Wie een directe persoonlijke uitspraak zoekt, kan afstand in de vertelwijze voelen. Dat is een beperking van de aanpak, geen probleem met het spel. De songs zijn sterk genoeg om los te werken, ook als hun verband niet de belangrijkste trekker is.
The Man from Waco slaagt door de combinatie van die songs en de bescheiden banddetails. Oudere muzikale verwijzingen zijn makkelijk te herkennen. De beweging ertussen geeft een eigen frisheid. Crockett hoeft het geluid niet groter of de verhalen ingewikkelder te maken. Hij laat beide voldoende ruimte. Hun verhouding geeft het album een overtuigende identiteit.
