Juturna
Rusteloze gitaren, gedetailleerde drums en Anthony Greens ongewoon hoge stem bepalen het karakter van Juturna. Circa Survive klinkt onrustig, zelfs wanneer een melodie makkelijk te volgen is. De gelaagde productie geeft de instrumenten een zachte, ruimtelijke achtergrond. Plotselinge veranderingen voorkomen dat die sfeer helemaal comfortabel wordt.
Holding Someone's Hair Back introduceert de aanpak met verschuivende partijen en ongewone gitaarklanken. Greens stem snijdt door de lagen heen zonder het arrangement eenvoudig te maken. Act Appalled geeft een directere energiestoot. De scherpere posthardcorekant brengt overtuigende beweging in dit openingsduo.
In Fear and Faith laat duidelijk horen wat de band kan. De basopening biedt houvast voordat gitaar- en zangmelodieën de song breder maken. Een latere verandering introduceert een groter refrein en geeft het arrangement een nieuwe richting, in plaats van alleen het openingsidee te herhalen.
Andere kleine keuzes houden de plaat interessant. Wish Resign slaat een laatste refrein over en laat de gitaar het einde dragen. In Stop The Fuckin' Car geven de wervelende gitaren extra beweging aan de bridge. Daardoor zitten de songs minder vast aan één stramien.
Die vrijheid werkt ook tegen het album. Sommige arrangementen beginnen met een sterk idee en verliezen daarna hun richting. De voortdurende effecten en Greens terugkerende zangaanpak laten afzonderlijke songs soms in elkaar overlopen. De teksten vormen vaak geen duidelijk te volgen verhaal. Sfeer neemt dan de plaats van ontwikkeling in.
We're All Thieves is een langzamer, geduldiger hoogtepunt. Het laatste gedeelte laat eerder een ongemakkelijk gevoel achter dan dat het eenvoudige ontlading biedt. De onopgeloste sfeer van Meet Me In Montauk past bij de plaat. Tegelijk benadrukt die hoe sterk het album afhankelijk is van de bereidheid om die onzekerheid te aanvaarden.
Juturna is eigenzinnig, maar houdt het niveau niet overal vast. De beste melodieën en instrumentale details maken het veranderlijke geluid de moeite waard, maar zwakkere passages blijven tussen ideeën hangen. Circa Survive zet een boeiende muzikale identiteit neer, met genoeg memorabele momenten om het te grote vertrouwen in sfeer te vergeven.
