The Screaming of the Valkyries

The Screaming of the Valkyries

Bij Cradle of Filth is de overdaad inmiddels onderdeel van de aantrekkingskracht. The Screaming of the Valkyries biedt theatrale zang, snelle gitaren en genoeg gothicdrama om een behoorlijk gebouw te vullen. Het verschil is dat de band hier vaak klinkt alsof hij er plezier in heeft.

To Live Deliciously maakt dat duidelijk. Het nummer beweegt snel, met gitaarharmonieën die veel aan klassieke heavy metal danken. Dani Filth krijgt in zijn zang ruimte om zowel dreigend als bewust overdreven te zijn. De song is direct genoeg om als kennismaking met deze wereld te werken.

De gitaren zijn overal een belangrijk sterk punt. Ashok en Donny Burbage geven de riffs beweging en de leads een duidelijke melodische rol. The Trinity of Shadows brengt dat naar voren met bijna powermetalachtige energie. Er zitten veel details in, maar je hoeft niet eerst elke partij te bestuderen om ervan te genieten.

White Hellebore is ook een hoogtepunt, met een goede balans tussen agressie en herkenbare sfeer. Demagoguery geeft Dani's zang een andere ritmische vorm. Non Omnis Moriar opent het geluid naar een bredere, symfonischere aanpak.

Zoe Marie Federoffs stem zorgt voor belangrijk contrast. Haar hogere, helderdere zang verandert de verhouding tussen de stemmen, vooral wanneer de arrangementen melodieuzer worden. Sommige luisteraars zullen de oudere balans verkiezen. De nieuwe kleuren passen goed bij deze songs.

Er zijn grenzen aan hoe uitnodigend Cradle kan worden. Dani's stem, de toetsen en de gitaren kunnen samen nog steeds overweldigen. De dramatischste passages overtuigen niemand die al genoeg heeft van de theatrale kant. Dat is eerder een uitgesproken smaakkwestie dan een probleem met de uitvoering.

Ex Sanguine Draculae geeft het latere gedeelte nog een sterk gitaarmoment. Tegen die tijd heeft het album zijn aanpak overtuigend verdedigd: bekende ingrediënten, een paar nuttige veranderingen en songs met echte melodische aantrekkingskracht. Cradle of Filth blijft iets waar je van moet houden, maar dit is een vermakelijke en goed gespeelde versie ervan.